vinke

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

vinke /vɪ́ŋ̊kʲe/

  1. (óneuvergenkelik) spele mit vuur
Aafbraeking
  • vin-ke
Synoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • mit zwaegele vinke

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif vink vinks vink vinke vinken vink vinke vinken vinkendj
IPA /vɪ́ŋ̊kʲ/ /vɪ́ŋgʲ/ /vɪ́ŋ̊ks/ /vɪ́ŋgz/ /vɪ́ŋ̊kʲ/ /vɪ́ŋgʲ/ /vɪ́ŋ̊kʲe/ /vɪ́ŋ̊kʲen/ /vɪ́ŋ̊kʲ/ /vɪ́ŋgʲ/ /vɪ́ŋ̊kʲe/ /vɪ́ŋ̊kʲen/ /vɪ́ŋ̊kʲeɲɟ/
vergangen tied sjrif vinkdje vinkdjen vinkdjes vinkdje vinkdjen vinkdje vinkdjen vinkdje vinkdjen vinkdje vinkdjen gevink
IPA /vɪ́ŋgɟe/ /vɪ́ŋgɟen/ /vɪ́ŋgɟes/ /vɪ́ŋgɟez/ /vɪ́ŋgɟe/ /vɪ́ŋgɟen/ /vɪ́ŋgɟe/ /vɪ́ŋgɟen/ /vɪ́ŋgɟe/ /vɪ́ŋgɟen/ /vɪ́ŋgɟe/ /vɪ́ŋgɟen/ /ɣə'vɪ́ŋ̊kʲ/ /ɣə'vɪ́ŋgʲ/
gebi-jjendje wies sjrif vink! vinke-v'r vinktj!
vink!
IPA /vɪ́ŋ̊kʲ/ /vɪ́ŋgʲ/ /vɪ́ŋ̊kʲever/ /vɪ́ŋ̊kc/
/vɪ́ŋ̊kʲ/
/vɪ́ŋgɟ/
/vɪ́ŋgʲ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif vinke vinken gevink ó vinke vinken vinkentaere vinkentaeren gevinke gevinken
IPA /vɪ́ŋ̊kʲe/ /vɪ́ŋ̊kʲen/ /ɣə'vɪ́ŋ̊kʲ/ /ɣə'vɪ́ŋgʲ/ /vɪ́ŋ̊kʲe/ /vɪ́ŋ̊kʲen/ /vɪ́ŋ̊kʲen̥'tɛ̀:re/ /vɪ́ŋ̊kʲen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'vɪ́ŋ̊kʲe/ /ɣə'vɪ́ŋ̊kʲen/

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

vinke ó /vɪ́ŋ̊kʲe/

  1. (gerundium) gerundium II van vinke
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • vin-ke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif vinke vinken
IPA /vɪ́ŋ̊kʲe/ /vɪ́ŋ̊kʲen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif vinke vinken
IPA /vɪ́ŋ̊kʲe/ /vɪ́ŋ̊kʲen/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

vinke /vɪ́ŋ̊kʲe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van vinke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van vinke
Aafbraeking
  • vin-ke

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

vinke /vɪ́ŋ̊kʲe/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van vink
Aafbraeking
  • vin-ke