wouf

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne wouf [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

wouf m /wɒ́u̯f/

  1. (bieëster) Canis lupus: e roufdeer oete femielje vanne hónjsechtige
  2. e brökske hel gewore snoter inne naas, det meis misselik is
Raod

Beteikenis [1] wuuert allewiel ummertoe mieë vervange door wolf; det is bie beteikenis [2] neet 't geval.

Aafbraeking
  • wouf
Variaasje
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Es mit Vrouw-Leechtemès de zón óngere mès oppen altjaor sjientj, blief de wouf nag zès waeken in zien haol: 'nen aje waerspreuk: es ane veurwaerd van zón oppen altjaor óngere mès op Vrouw-Leechtemès voldaon wuuert blief 't nag veur zès waeke lang wintjers waer.
  • trögkgaon wie 'ne wouf inne aerd: hieël flot trögkgaon (?), hieël flot eweggaon
  • vraete wie 'ne wouf: ónmäötig väöl aete
  • Waem wiltj toese: 'n pups taengen 'ne wouf! = wuuert door kinjer gezag wen die meine "vies" te doon.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wouf wölf
IPA /wɒ́u̯f/ /wɒ́u̯v/ /wœ̀l̥f/ /wœ̀lv/
dim. sjrif wölfke wölfken wölfkes
IPA /wœ̀l̥fkʲe/ /wœ̀l̥fkʲen/ /wœ̀l̥fkʲes/ /wœ̀l̥fkʲez/
dat. sjrif wouf wölf
IPA /wɒ̀u̯f/ /wɒ̀u̯v/ /wœ̀l̥f/ /wœ̀lv/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wouf wuif
IPA /wɒ́u̯f/ /wɒ́u̯v/ /wœ̀i̯f/ /wœ̀i̯v/
dim. sjrif wuifke wuifken wuifkes
IPA /wœ̀i̯fkʲe/ /wœ̀i̯fkʲen/ /wœ̀i̯fkʲes/ /wœ̀i̯fkʲez/
dat. sjrif wouf wuif
IPA /wɒ̀u̯f/ /wɒ̀u̯v/ /wœ̀i̯f/ /wœ̀i̯v/
Raod

Bakkes guuef 't mieëvaad wölf allein op veure vorm wolf; dinkelik is de óntwikkeling van 't mieëvaad es volg gegange: wölf > wuif > wölf (idem veuren diminutief).

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

wouf m /wɒ́u̯f/

  1. 'n flotte, vaegendje bewaeging veur traonen oete ouge te wrieve
Aafbraeking
  • wouf

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wouf wuif
IPA /wɒ́u̯f/ /wɒ́u̯v/ /wœ̀i̯f/ /wœ̀i̯v/
dim. sjrif wölfke wölfken wölfkes
IPA /wœ̀l̥fkʲe/ /wœ̀l̥fkʲen/ /wœ̀l̥fkʲes/ /wœ̀l̥fkʲez/
dat. sjrif wouf wuif
IPA /wɒ́u̯f/ /wɒ́u̯v/ /wœ̀i̯f/ /wœ̀i̯v/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

wouf /wɒ̀u̯f/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van wouve
  2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van wouve
  3. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van wouve
  4. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van wouve
  5. (neet-lemma) mieëveljige gebi-jjendje wies van wouve
Aafbraeking
  • wouf
Synoniem

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

wouf /wɒ̀u̯f/

  1. (neet-lemma) vorm innen datief van wouf
Aafbraeking
  • wouf