zoekke

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

zoekke /zukə/

  1. (óneuvergenkelik) zoeke (gezag van e kindj det aan 'n fles of 'n mem zoek)
Aafbraeking
  • zoek-ke
Net get anges gesjreve
Variaasje
Verwantje wäörd

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif zoek zoeks zoek zoekke zoekken zoek zoekke zoekken zoekkendj
IPA /zuk/ /zug/ /zuks/ /zugz/ /zuk/ /zug/ /zukə/ /zukən/ /zuk/ /zug/ /zukə/ /zukən/ /zukəɲɟ/
vergangen tied sjrif zoekdje zoekdjen zoekdjes zoekdje zoekdjen zoekdje zoekdjen zoekdje zoekdjen zoekdje zoekdjen gezoek
IPA /zugɟə/ /zugɟən/ /zugɟəs/ /zugɟəz/ /zugɟə/ /zugɟən/ /zugɟə/ /zugɟən/ /zugɟə/ /zugɟən/ /zugɟə/ /zugɟən/ /ɣə'zuk/ /ɣə'zug/
gebi-jjendje wies sjrif zoek! zoekke-v'r zoektj!
zoek!
IPA /zuk/ /zug/ /zukəvər/ /zukc/
/zuk/
/zugɟ/
/zug/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif zoekke zoekken gezoek ó zoekke zoekken zoekkentaere zoekkentaeren gezoekke gezoekken
IPA /zukə/ /zukən/ /ɣə'zuk/ /ɣə'zug/ /zukə/ /zukən/ /zukən̥'tɛ̀:re/ /zukən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'zukə/ /ɣə'zukən/

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

zoekke ó /zukə/

  1. (gerundium) gerundium II van zoekke
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • zoek-ke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif zoekke zoekken
IPA /zukə/ /zukən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif zoekke zoekken
IPA /zukə/ /zukən/


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

zoekke /zukə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van zoekke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van zoekke
Aafbraeking
  • zoek-ke