aafgaeve

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich gaef get aaf mer ich gaef get aaf det ich get aafgaef ich höb get aafgegaeve
IPA /ɪç ʝ̊ɛ́:f çæd 'á:f/ /mær‿ɪ̽ç ʝ̊ɛ́:f çæd 'á:f/ /dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd á:fʝ̊ɛ́:f/ /ɪç‿œ̽b ʝæd á:fɣ̊əʝɛ́:ve/

aafgaeve /á:fʝ̊ɛ́:ve/

  1. (euvergenkelik) kwaod spraeken euver 'nen angere, slechte kal doon euver emes anges
  2. (euvergenkelik) get achterlaoten oppe plaats van bestumming
  3. (euvergenkelik) los laoten en neerslaon op 'n anger stóf (gezag van vèrf of kluuer)
  4. (euvergenkelik) kwiet rake, verleze, aafstandj mótte numme van get (oet noeadzaak of ónger dwank)
    Veer höbben ómme Sjra e paar jaor trögk mótten aafgaeve.
Aafbraeking
  • aaf-gae-ve
Samestèlling
Zagswies
  • e kindj mótten aafgaeve: mitmake det ei vanne kinjer sturf
  • meh det guuef neet aaf: meh det wil neet zègke, meh det beteikentj neet

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aafgaef aafguuefs aafguuef aafgaeve aafgaeven aafgef
aafgaef
aafgaeve aafgaeven aafgaevendj
IPA /á:fʝ̊ɛ́:f/ /á:fʝ̊ɛ́:v/ /á:fɣ̊ʉ̜̀æ̯̈fs/ /á:fɣ̊ʉ̜̀æ̯̈vz/ /á:fɣ̊ʉ̜̀æ̯̈f/ /á:fɣ̊ʉ̜̀æ̯̈v/ /á:fʝ̊ɛ́:ve/ /á:fʝ̊ɛ́:ven/ /á:fʝ̊æf/
/á:fʝ̊ɛ̀:f/
/á:fʝ̊æv/
/á:fʝ̊ɛ̀:v/
/á:fʝ̊ɛ́:ve/ /á:fʝ̊ɛ́:ven/ /á:fʝ̊ɛ́:veɲɟ/
vergangen tied sjrif aafgaaf
aafgoof
aafgaafs
aafgoofs
aafgaaf
aafgoof
aafgove aafgoven aafgoof aafgove aafgoven aafgegaeve
aafgegaove
aafgegaeven
aafgegaoven
IPA /á:fɣ̊á:f/
/á:fɣ̊ò:f/
/á:fɣ̊á:v/
/á:fɣ̊ò:v/
/á:fɣ̊á:fs/
/á:fɣ̊ò:fs/
/á:fɣ̊á:vz/
/á:fɣ̊ò:vz/
/á:fɣ̊á:f/
/á:fɣ̊ò:f/
/á:fɣ̊á:v/
/á:fɣ̊ò:v/
/á:fɣ̊ó:və/ /á:fɣ̊ó:vən/ /á:fɣ̊ò:f/ /á:fɣ̊ò:v/ /á:fɣ̊ó:və/ /á:fɣ̊ó:vən/ /á:fɣ̊əʝɛ́:ve/
/á:fɣ̊əɣɒ́:və/
/á:fɣ̊əʝɛ́:ven/
/á:fɣ̊əɣɒ́:vən/
hujigen tied
(kónjunktief)
sjrif aafgaef aafgaefs aafgaef aafgaeve aafgaeven aafgaef aafgaeve aafgaeven aafgaevendj
IPA /á:fʝ̊ɛ̀:f/ /á:fʝ̊ɛ̀:v/ /á:fʝ̊ɛ̀:fs/ /á:fʝ̊ɛ̀:vz/ /á:fʝ̊ɛ̀:f/ /á:fʝ̊ɛ̀:v/ /á:fʝ̊ɛ́:ve/ /á:fʝ̊ɛ́:ven/ /á:fʝ̊ɛ̀:f/ /á:fʝ̊ɛ̀:v/ /á:fʝ̊ɛ́:ve/ /á:fʝ̊ɛ́:ven/ /á:fʝ̊ɛ́:veɲɟ/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif aafgoof aafgoofs aafgoof aafgove aafgoven aafgoof aafgove aafgoven aafgegaeve
aafgegaove
aafgegaeven
aafgegaoven
IPA /á:fɣ̊ò:f/ /á:fɣ̊ò:v/ /á:fɣ̊ò:fs/ /á:fɣ̊ò:vz/ /á:fɣ̊ò:f/ /á:fɣ̊ò:v/ /á:fɣ̊ó:və/ /á:fɣ̊ó:vən/ /á:fɣ̊ò:f/ /á:fɣ̊ò:v/ /á:fɣ̊ó:və/ /á:fɣ̊ó:vən/ /á:fɣ̊əʝɛ́:ve/
/á:fɣ̊əɣɒ́:və/
/á:fɣ̊əʝɛ́:ven/
/á:fɣ̊əɣɒ́:vən/
gebi-jjendje wies sjrif gaef aaf!
gae mich aaf!
gaeve-v'r aaf gaeftj aaf!
gaef aaf!
IPA /ʝɛ́:v á:f/
/ʝɛ́:mɪʝ á:f/
/ʝɛ́:v á:v/
/ʝɛ́:mɪʝ á:v/
/ʝɛ́:vever á:f/ /ʝɛ́:vever á:v/ /ʝɛ̀:vɟ á:f/
/ʝɛ̀:v á:f/
/ʝɛ̀:vɟ á:v/
/ʝɛ̀:v á:v/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aafgaeve aafgaeven aafgegaef ó aafgaeve aafgaeven aafgaeventaere aafgaeventaeren aafgegaeve aafgegaeven
IPA /á:fʝ̊ɛ́:ve/ /á:fʝ̊ɛ́:ven/ /á:fɣ̊əʝɛ́:f/ /á:fɣ̊əʝɛ́:v/ /á:fʝ̊ɛ́:ve/ /á:fʝ̊ɛ́:ven/ /á:fʝ̊ɛ́:ven̥'tɛ̀:re/ /á:fʝ̊ɛ́:ven̥'tɛ̀:ren/ /á:fɣ̊əʝɛ́:ve/ /á:fɣ̊əʝɛ́:ven/

In anger spraoke[bewirk]

[2]

[3]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

aafgaeve ó /á:fʝ̊ɛ́:ve/

  1. (gerundium) gerundium II van aafgaeve
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • aaf-gae-ve

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aafgaeve aafgaeven
IPA /á:fʝ̊ɛ́:ve/ /á:fʝ̊ɛ́:ven/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aafgaeve aafgaeven
IPA /á:fʝ̊ɛ́:ve/ /á:fʝ̊ɛ́:ven/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aafgaeve /á:fʝ̊ɛ́:ve/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aafgaeve
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aafgaeve
Aafbraeking
  • aaf-gae-ve