aankalle

Algemein Gesjreve Limburgs

Wirkwaord

aankalle (Nederlands: aanspreken, iemand over iets aanspreken, aanpraten, iemand iets aanpraten)

• Mofers: aa~nka\lle

Verveuging

kalt aan, kalde aan, aangekald

Mofers

Wirkwaord

Lemma

	houfzats	naevesjikkendj	óngersjikkendj	deilwaord
sjrif	ich kal emes aan	mer ich kal emes aan	det ich emes aankal	ich höb emes aangekaldj
IPA	/ɪç kàl é:mez 'á:n/	/mær‿ɪ̽ç kàl é:mez 'á:n/	/dæd‿ɪ̽ʝ émez á:n̥kàl/	/ɪç‿œ̽b émez á:nɣəkàʎɟ/

aankalle /á:n̥kálə/

1. (euvergenkelik) e gespraek beginne mit emes, emes aanrope veur mit 'm te kalle
2. (euvergenkelik) (emes get ~) emes euverhaole det get zoea is wie me zaet

   Die höbbe dem die krenkdje aangekaldj; ieërehaer haw dae gaar nieks.

Aafbraeking

• aan-kal-le

Synoniem

• aanspraeke

Verwantje wäörd

• aanrope

Samestèlling

• aan- + kalle

Vermeljing

• Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 56.

Verveuging

(det ...)		ich		doe		det		veer		geer		zie		deilwaord
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
hujigen tied	sjrif	aankal		aankals		aankaltj		aankalle	aankallen	aankaltj		aankalle	aankallen	aankallendj
	IPA	/á:n̥kàl/		/á:n̥kàl̥s/	/á:n̥kàlz/	/á:n̥kàʎ̥c/	/á:n̥kàʎɟ/	/á:n̥kálə/	/á:n̥kálən/	/á:n̥kàʎ̥c/	/á:n̥kàʎɟ/	/á:n̥kálə/	/á:n̥kálən/	/á:n̥káləɲɟ/
vergangen tied	sjrif	aankaldje	aankaldjen	aankaldjes		aankaldje	aankaldjen	aankaldje	aankaldjen	aankaldje	aankaldjen	aankaldje	aankaldjen	aangekaldj
	IPA	/á:n̥kàʎɟə/	/á:n̥kàʎɟən/	/á:n̥kàʎɟəs/	/á:n̥kàʎɟəz/	/á:n̥kàʎɟə/	/á:n̥kàʎɟən/	/á:n̥kàʎɟə/	/á:n̥kàʎɟən/	/á:n̥kàʎɟə/	/á:n̥kàʎɟən/	/á:n̥kàʎɟə/	/á:n̥kàʎɟən/	/á:nɣəkàʎɟ/
gebi-jjendje wies	sjrif			kal aan!				kalle-v'r aan		kaltj aan! kal aan!
	IPA			/kàl á:n/				/káləvər á:n/		/kàʎɟ á:n/ /kàl á:n/
substantivering		infinitief		gerundium I		gerundium II		supinum				participium
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	sjrif	aankalle	aankallen	aangekal ó		aankalle	aankallen	aankallentaere		aankallentaeren		aangekalle		aangekallen
	IPA	/á:n̥kálə/	/á:n̥kálən/	/á:nɣəkàl/		/á:n̥kálə/	/á:n̥kálən/	/á:n̥kálən̥'tɛ̀:re/		/á:n̥kálən̥'tɛ̀:ren/		/á:nɣəkálə/		/á:nɣəkálən/

Raod

De gebejendje wies wuuert ouch mit sleiptoean oetgespraoke: ka~l aan.

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: aankalle
• Ingels: approach, address^(en:)
• Nederlandjs: aanspreken

[2]

• Nederlandjs: aanpraten

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

aankalle ó /á:n̥kálə/

1. (gerundium) gerundium II van aankalle
   

Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking

• aan-kal-le

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	aankalle	aankallen	—
	IPA	/á:n̥kálə/	/á:n̥kálən/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	aankalle	aankallen	—
	IPA	/á:n̥kálə/	/á:n̥kálən/	—

Wirkwaord

Neet-lemma

aankalle /á:n̥kálə/

1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aankalle (in naevezats)
2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aankalle (in naevezats)

Aafbraeking

• aan-kal-le

Variaasje

• (in houfzats) kalle aan