bandj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne bandj [1]
'ne bandj [3]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

bandj m /báɲɟ/

  1. 'ne röbbere rink óm e raad haer
  2. e betrèkkelik breid touw
  3. e magnetisch lintj worop gegaeves (wie klank of beeldj) opgeslage kónne waere
  4. (synoniem) anger waord veur verhajing
    Die twieë höbben 'ne goje bandj mitein.
Aafbraeking
  • bandj
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • oete bandj springe: zich los maken oet beklemmendje ómstenjigheje

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif bandj benj
IPA /báɲɟ/ /bæ̀ɲ/
dim. sjrif bendje bendjen bendjes
IPA /bæ̀ɲ̊ce/ /bæ̀ɲ̊cen/ /bæ̀ɲ̊ces/ /bæ̀ɲ̊cez/
dat. sjrif bandj benj
IPA /báɲɟ/ /bæ̀ɲ/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

[3]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

bandj /báɲɟ/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) inne vergangen tied van binje
  2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) inne vergangen tied van binje
Aafbraeking
  • bandj
Synonieme