eik

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'nen eik

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

eik m /ɛ́i̯kʲ/

  1. (plantje) Quercus: versjillendje saorten aan verwantje buim mit loufblajer, 't hout is sterk en hel
  2. (synoniem) anger waord veur zomereik
Aafbraeking
  • eik
Synoniem
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif eik eike eiken
IPA /ɛ́i̯kʲ/ /ɛ́i̯gʲ/ /ɛ́i̯kʲe/ /ɛ́i̯kʲen/
dim. sjrif eikske eiksken eikskes
IPA /ɛ́i̯kskʲe/ /ɛ́i̯kskʲen/ /ɛ́i̯kskʲes/ /ɛ́i̯kskʲez/
dat. sjrif eik eike eiken
IPA /ɛ́i̯kʲ/ /ɛ́i̯gʲ/ /ɛ́i̯kʲe/ /ɛ́i̯kʲen/

In anger spraoke[bewirk]

[1]