eik

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'nen eik

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

eik m /ɛ́i̯kʲ/

  1. (plantje) Quercus: versjillendje saorten aan verwantje buim mit loufblajer, 't hout is sterk en hel
  2. (synoniem) anger waord veur zomereik
Aafbraeking
  • eik
Synoniem
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif eik eike eiken
IPA /ɛ́i̯kʲ/ /ɛ́i̯gʲ/ /ɛ́i̯kʲe/ /ɛ́i̯kʲen/
dim. sjrif eikske eiksken eikskes
IPA /ɛ́i̯kskʲe/ /ɛ́i̯kskʲen/ /ɛ́i̯kskʲes/ /ɛ́i̯kskʲez/
dat. sjrif eik eike eiken
IPA /ɛ́i̯kʲ/ /ɛ́i̯gʲ/ /ɛ́i̯kʲe/ /ɛ́i̯kʲen/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

eik /ɛ̀i̯kʲ/ (liaison: /ɛ̀i̯gʲ/)

  1. (neet-standerd) óngebroekelike vorm van ↑eigentlik
Raod

Deze vorm huuert m'n in 't Mofers ummer mieë, meh kump van oearsprónk neet veur in dit dialek. 't Gebroek daovan wuuert neet zozieër aafgeraoje, meh doren oearsprunkelike vorm te broeke kaltj me waal stielvoller Mofers.

Dit is 'nen ónbenaodrökdje vorm bie jónger spraekers.

Aafbraeking
  • eik