erve

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

erve /ǽrve/

  1. (neet-standerd) óngebroekelike vorm van ↑èrve
Raod

Deze vorm huuert me op 't Mofers bao neet en kump van oearsprónk ouch neet veur in dit dialek. 't Gebroek daovan wuuert daoveur aafgeraoje.

Aafbraeking
  • er-ve

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif erf erfs erf erve erven erf erve erven ervendj
IPA /æ̀r̥f/ /æ̀rv/ /æ̀r̥fs/ /æ̀rvz/ /æ̀r̥f/ /æ̀rv/ /ǽrve/ /ǽrven/ /æ̀r̥f/ /æ̀rv/ /ǽrve/ /ǽrven/ /ǽrveɲɟ/
vergangen tied sjrif erfdje erfdjen erfdjes erfdje erfdjen erfdje erfdjen erfdje erfdjen erfdje erfdjen g'erf
IPA /æ̀rvɟe/ /æ̀rvɟen/ /æ̀rvɟes/ /æ̀rvɟez/ /æ̀rvɟe/ /æ̀rvɟen/ /æ̀rvɟe/ /æ̀rvɟen/ /æ̀rvɟe/ /æ̀rvɟen/ /æ̀rvɟe/ /æ̀rvɟen/ /ʝæ̀r̥f/ /ʝæ̀rv/
gebi-jjendje wies sjrif erf! erve-v'r erftj!
erf!
IPA /æ̀r̥f/ /æ̀rv/ /ǽrvever/ /æ̀r̥fc/
/æ̀r̥f/
/æ̀rvɟ/
/æ̀rv/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif erve erven g'erf ó erve erven erventaere erventaeren g'erve g'erven
IPA /ǽrve/ /ǽrven/ /ʝæ̀r̥f/ /ʝæ̀rv/ /ǽrve/ /ǽrven/ /ǽrven̥'tɛ̀:re/ /ǽrven̥'tɛ̀:ren/ /ʝǽrve/ /ʝǽrven/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

erve /ǽrve/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van erve
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van erve
Aafbraeking
  • er-ve