instumme

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich stum in mer ich stum in det ich instum ich höb ingestumb
IPA /ɪç stø̀m 'ɪ́n̥/ /mær‿ɪ̽ç stø̀m 'ɪ́n̥/ /dæd‿ɪ̽ʝ 'ɪ́n̥stø̀m/ /ɪç‿œ̽b 'ɪ́nɣəstø̀mb/

instumme /ɪ́n̥stǿmə/

  1. (óneuvergenkelik) 't mit emes èns zeen en det ouch te kinne gaeve
  2. (óneuvergenkelik) mit gaon zinge
  3. (euvergenkelik) emes örges aan mit laote doon of wiejer laote gaon door op dem te stumme
Aafbraeking
  • in-stum-me
Antonieme
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif instum instums instump instumme instummen instumtj
instump
instumme instummen instummendj
IPA /ɪ́n̥stø̀m/ /ɪ́n̥stø̀m̥s/ /ɪ́n̥stø̀mz/ /ɪ́n̥stø̀m̥p/ /ɪ́n̥stø̀mb/ /ɪ́n̥stǿmə/ /ɪ́n̥stǿmən/ /ɪ́n̥stø̀m̥c/
/ɪ́n̥stø̀m̥p/
/ɪ́n̥stø̀mɟ/
/ɪ́n̥stø̀mb/
/ɪ́n̥stǿmə/ /ɪ́n̥stǿmən/ /ɪ́n̥stǿməɲɟ/
vergangen tied sjrif instumdje instumdjen instumdjes instumdje instumdjen instumdje instumdjen instumdje instumdjen instumdje instumdjen ingestumb
ingestump
IPA /ɪ́n̥stø̀mɟə/ /ɪ́n̥stø̀mɟən/ /ɪ́n̥stø̀mɟəs/ /ɪ́n̥stø̀mɟəz/ /ɪ́n̥stø̀mɟə/ /ɪ́n̥stø̀mɟən/ /ɪ́n̥stø̀mɟə/ /ɪ́n̥stø̀mɟən/ /ɪ́n̥stø̀mɟə/ /ɪ́n̥stø̀mɟən/ /ɪ́n̥stø̀mɟə/ /ɪ́n̥stø̀mɟən/ /ɪ́nɣəstø̀mb/
gebi-jjendje wies sjrif stum in! stumme-v'r in stumtj in!
IPA /stø̀m ɪ́n̥/ /stǿməvər ɪ́n̥/ /stø̀mɟ ɪ́n̥/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif instumme instummen ingestum ó instumme instummen instummentaere instummentaeren ingestumme ingestummen
IPA /ɪ́n̥stǿmə/ /ɪ́n̥stǿmən/ /ɪ́nɣəstø̀m/ /ɪ́n̥stǿmə/ /ɪ́n̥stǿmən/ /ɪ́n̥stǿmən̥'tɛ̀:re/ /ɪ́n̥stǿmən̥'tɛ̀:ren/ /ɪ́nɣəstǿmə/ /ɪ́nɣəstǿmən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

instumme ó /ɪ́n̥stǿmə/

  1. (gerundium) gerundium II van instumme
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • in-stum-me

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif instumme instummen
IPA /ɪ́n̥stǿmə/ /ɪ́n̥stǿmən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif instumme instummen
IPA /ɪ́n̥stǿmə/ /ɪ́n̥stǿmən/


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

instumme /ɪ́n̥stǿmə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van instumme
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van instumme
Aafbraeking
  • in-stum-me