stumme

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

stumme /stǿmə/

  1. (óneuvergenkelik) mitdoon aan 'n verkeziging of e besloet door zien stum oet te bringe
    Ich gaon nimmieë stumme; die doon toch waat zie zelf wille dao in d'n Haag.
  2. (meziek) (euvergenkelik) (óneuvergenkelik) e meziekinsterment oppe juuste toeanhuuegdje bringe
    Die gitaar is ram vals; doe mós die ieës effekes stummen ieër v'r gaon spele.
  3. (euvergenkelik) emes e bepaoldj geveul gaeve
    Det stump mich hieël positief des toe det ouch zoea vinjs.
  4. (ergatief) (ajerwèts) krek zeen, richtig zeen
    Die van Postert bewaerdje det dao mieë luuj wonen es in Mofert en zie stumdje.
Aafbraeking
  • stum-me
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Samestèlling
Zagswies
  • op emes stumme

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif stum stums stump stumme stummen stumtj
stump
stumme stummen stummendj
IPA /stø̀m/ /stø̀m̥s/ /stø̀mz/ /stø̀m̥p/ /stø̀mb/ /stǿmə/ /stǿmən/ /stø̀m̥c/
/stø̀m̥p/
/stø̀mɟ/
/stø̀mb/
/stǿmə/ /stǿmən/ /stǿməɲɟ/
vergangen tied sjrif stumdje stumdjen stumdjes stumdje stumdjen stumdje stumdjen stumdje stumdjen stumdje stumdjen gestumb
gestump
IPA /stø̀mɟə/ /stø̀mɟən/ /stø̀mɟəs/ /stø̀mɟəz/ /stø̀mɟə/ /stø̀mɟən/ /stø̀mɟə/ /stø̀mɟən/ /stø̀mɟə/ /stø̀mɟən/ /stø̀mɟə/ /stø̀mɟən/ /ɣə'stø̀mb/
gebi-jjendje wies sjrif stum! stumme-v'r stumtj!
IPA /stø̀m/ /stǿməvər/ /stø̀m̥c/ /stø̀mɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif stumme stummen gestum ó stumme stummen stummentaere stummentaeren gestumme gestummen
IPA /stǿmə/ /stǿmən/ /ɣə'stø̀m/ /stǿmə/ /stǿmən/ /stǿmən̥'tɛ̀:re/ /stǿmən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'stǿmə/ /ɣə'stǿmən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

stumme ó /stǿmə/

  1. (gerundium) gerundium II van stumme
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • stum-me

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif stumme stummen
IPA /stǿmə/ /stǿmən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif stumme stummen
IPA /stǿmə/ /stǿmən/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

stumme /stǿmə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van stumme
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van stumme
Aafbraeking
  • stum-me

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

stumme /stǿmə/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van stum
Aafbraeking
  • stum-me