kindj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

e kindj

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kindj ó /kʲɪ́ɲɟ/

  1. (femielje) 'ne miens dae nanneet volwassen is
  2. (femielje) 'n euverkoeppelendje benaming veur zeuns en dochters
  3. (es aanspraekvorm) 'ne miens, veural wen dae kortbie steit
    Och kindj, kóm hie det v'r ós kösse; dan kries se-n ouch drek e glaas wien mit.
Aafbraeking
  • kindj
Aafleijinge
Synonieme
Zagswies
  • biejeingebrachdje kinjer: kinjer die gèn femielje vanein zeen, meh door 'n rillaasje van eine van häör eljers in éí nuuj gezin same kómme
  • Kinjer en zate luuj zègke de waorheid.
  • örges kindj aan hoes zeen: örges bekindj zeen en zich heim veule

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kindj kinjer
IPA /kʲɪ́ɲɟ/ /kʲɪ́ɲer/
dim. sjrif kiendje kiendjen kiendjes
IPA /kʲìɲ̊ce/ /kʲìɲ̊cen/ /kʲìɲ̊ces/ /kʲìɲ̊cez/
dat. sjrif kindj kinjer
IPA /kʲɪ́ɲɟ/ /kʲɪ́ɲer/

In anger spraoke[bewirk]

[1]