Naar inhoud springen

klatere

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

klatere (Nederlands: klateren, spatten, kletsen)

Verveuging

klatert, klaterde, geklaterd


Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

klatere /kl̥á:tə̽rə/

  1. (óneuvergenkelik) hoeag, klaor klanke flot achterein make (gezag van 'n neervallendje vlujstóf, wie water, raengen of pis)
  2. (óneuvergenkelik) väöl snebbelen en daobie kwatsj d'roet houwe
Aafbraeking
  • kla-te-re
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • staon te klatere: staon te snebbele
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 190.

Verveuging

[bewirk]
ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif klater klaters klatert
↓klatertj
klatere klateren klatert
↓klatertj
klatere klateren klaterendj
IPA /kl̥á:tər/ /kl̥á:tər̥s/ /kl̥á:tərz/ /kl̥á:tər̥t/
/kl̥á:tər̥c/
/kl̥á:tərd/
/kl̥á:tərɟ/
/kl̥á:tə̽rə/ /kl̥á:tə̽rən/ /kl̥á:tər̥t/
/kl̥á:tər̥c/
/kl̥á:tərd/
/kl̥á:tərɟ/
/kl̥á:tə̽rə/ /kl̥á:tə̽rən/ /kl̥á:tə̽rəɲɟ/
vergangen tied sjrif klaterdje
↓klaterde
klaterdjen
↓klaterden
klaterdjes
↓klaterdes
klaterdje
↓klaterde
klaterdjen
↓klaterden
klaterdje
↓klaterde
klaterdjen
↓klaterden
klaterdje
↓klaterde
klaterdjen
↓klaterden
klaterdje
↓klaterde
klaterdjen
↓klaterden
geklaterd
geklaterdj
IPA /kl̥á:tərɟə/
/kl̥á:tərdə/
/kl̥á:tərɟən/
/kl̥á:tərdən/
/kl̥á:tərɟəs/
/kl̥á:tərdəs/
/kl̥á:tərɟəz/
/kl̥á:tərdəz/
/kl̥á:tərɟə/
/kl̥á:tərdə/
/kl̥á:tərɟən/
/kl̥á:tərdən/
/kl̥á:tərɟə/
/kl̥á:tərdə/
/kl̥á:tərɟən/
/kl̥á:tərdən/
/kl̥á:tərɟə/
/kl̥á:tərdə/
/kl̥á:tərɟən/
/kl̥á:tərdən/
/kl̥á:tərɟə/
/kl̥á:tərdə/
/kl̥á:tərɟən/
/kl̥á:tərdən/
/ɣə'kl̥á:tərd/
/ɣə'kl̥á:tərɟ/
gebi-jjendje wies sjrif klater! klatere-v'r klatertj!
IPA /kl̥á:tər/ /kl̥á:tə̽rəvər/ /kl̥á:tər̥c/ /kl̥á:tərɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif klatere klateren geklater ó klatere klateren klaterentaere klaterentaeren geklatere geklateren
IPA /kl̥á:tə̽rə/ /kl̥á:tə̽rən/ /ɣə'kl̥á:tər/ /kl̥á:tə̽rə/ /kl̥á:tə̽rən/ /kl̥á:tə̽rən̥'tɛ̀:re/ /kl̥á:tə̽rən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'kl̥á:tə̽rə/ /ɣə'kl̥á:tə̽rən/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

bewirk

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

klatere ó /kl̥á:tə̽rə/

  1. (gerundium) gerundium II van klatere
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • kla-te-re

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif klatereklateren —
IPA /kl̥á:tə̽rə//kl̥á:tə̽rən/ —
dim. sjrif — —
IPA — —
dat. sjrif klatereklateren —
IPA /kl̥á:tə̽rə//kl̥á:tə̽rən/ —

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

klatere /kl̥á:tə̽rə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van klatere
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van klatere
Aafbraeking
  • kla-te-re