koesj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne koesj [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

koesj m /kuʃ/

  1. (synoniem) anger waord veur verke (beneuming gebroek door volwassene taenge kinjer)
  2. (euverdrechtelik) emes dae gietsig is
  3. (euverdrechtelik) 'ne misselike, vieze miens
  4. (euverdrechtelik) 'nen diekke miens
  5. de hanjeling van 't kösse
    Doe kries 'nen diekke koesj van mich ieër ich gaon!
Aafbraeking
  • koesj
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Kómaaf
  • Oet 't Frans: cochon "verke"

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif koesj kuusj
IPA /kuʃ/ /kuʒ/ /kʉ̜ʃ/ /kʉ̜ʒ/
dim. sjrif kuusjke kuusjken kuusjkes
IPA /kʉ̜ʃkə/ /kʉ̜ʃkən/ /kʉ̜ʃkəs/ /kʉ̜ʃkəz/
dat. sjrif koesj kuusj
IPA /kuʃ/ /kuʒ/ /kʉ̜ʃ/ /kʉ̜ʒ/

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

koesj /kuʃ/ (liaison: /kuʒ/)

  1. (predikatief) neet op te mirke, stil, röstig
Aafbraeking
  • koesj
Zagswies
  • zich koesj haje: zich oppen achtergróndj haje, stil zeen

In anger spraoke[bewirk]

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

koesj /kuʃ/ (liaison: /kuʒ/)

  1. op 'n [↑] meneer
Aafbraeking
  • koesj