mieje

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

mieje /mìje/

  1. (euvergenkelik) örges veur oete waeg gaon, örges perbere neet aan te kómme
    Doe mós luuj neet mieje, went dan bliefs te-n allein achter.
  2. (euvergenkelik) (ajerwèts) get neet doon, get laote
    Hae miedj paddesteul te aete, went hae vindj die neet lekker.
Aafbraeking
  • mie-je
Net get anges gesjreve
Variaasje
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • 'nen Aje vriejer kóns te baeter mieje.

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif miej mieds miedj mieje miejen miedj mieje miejen miejendj
IPA /mì:/ /mid̥s/ /midz/ /miɟ/ /mìje/ /mìjen/ /miɟ/ /mìje/ /mìjen/ /mìjeɲɟ/
vergangen tied sjrif meej
mi-j
meeds
mi-jds
meej
mi-j
meje
mi-jje
mejen
mi-jjen
meedj
meej
mi-j
meje
mi-jje
mejen
mi-jjen
gemeje
gemi-jje
gemejen
gemi-jjen
IPA /mɪ̀i̯/
/mé:i̯/
/mé:d̥s/
/mɪ̀i̯d̥s/
/mé:dz/
/mɪ̀i̯dz/
/mɪ̀i̯/
/mé:i̯/
/mé:je/
/mɪ́je/
/mé:jen/
/mɪ́jen/
/mé:ɟ/
/mɪ̀i̯/
/mé:i̯/
/mé:je/
/mɪ́je/
/mé:jen/
/mɪ́jen/
/ɣə'mé:je/
/ɣə'mɪ́je/
/ɣə'mé:jen/
/ɣə'mɪ́jen/
gebi-jjendje wies sjrif miej! mieje-v'r miedj!
IPA /mì:/ /mìjever/ /miɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif mieje miejen gemiej ó mieje miejen miejentaere miejentaeren gemieje gemiejen
IPA /mìje/ /mìjen/ /ɣə'mì:/ /mìje/ /mìjen/ /mìjen̥'tɛ̀:re/ /mìjen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'mìje/ /ɣə'mìjen/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

mieje ó /mìje/

  1. (gerundium) gerundium II van mieje
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • mie-je

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif mieje miejen
IPA /mìje/ /mìjen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif mieje miejen
IPA /mìje/ /mìjen/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

mieje /mìje/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van mieje
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van mieje
Aafbraeking
  • mie-je