mormele

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

mormele /mɒ́rmə̽lə/

  1. (synoniem) (euvergenkelik) anger waord veur mómpele
Aafbraeking
  • mor-me-le

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif mormel mormels mormeltj mormele mormelen mormeltj mormele mormelen mormelendj
IPA /mɒ́rməl/ /mɒ́rməl̥s/ /mɒ́rməlz/ /mɒ́rməʎ̥c/ /mɒ́rməʎɟ/ /mɒ́rmə̽lə/ /mɒ́rmə̽lən/ /mɒ́rməʎ̥c/ /mɒ́rməʎɟ/ /mɒ́rmə̽lə/ /mɒ́rmə̽lən/ /mɒ́rmə̽ləɲɟ/
vergangen tied sjrif mormeldje mormeldjen mormeldjes mormeldje mormeldjen mormeldje mormeldjen mormeldje mormeldjen mormeldje mormeldjen gemormeldj
IPA /mɒ́rməʎɟə/ /mɒ́rməʎɟən/ /mɒ́rməʎɟəs/ /mɒ́rməʎɟəz/ /mɒ́rməʎɟə/ /mɒ́rməʎɟən/ /mɒ́rməʎɟə/ /mɒ́rməʎɟən/ /mɒ́rməʎɟə/ /mɒ́rməʎɟən/ /mɒ́rməʎɟə/ /mɒ́rməʎɟən/ /ɣə'mɒ́rməʎɟ/
gebi-jjendje wies sjrif mormel! mormele-v'r mormeltj!
IPA /mɒ́rməl/ /mɒ́rmə̽ləvər/ /mɒ́rməʎ̥c/ /mɒ́rməʎɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif mormele mormelen gemormel ó mormele mormelen mormelentaere mormelentaeren gemormele gemormelen
IPA /mɒ́rmə̽lə/ /mɒ́rmə̽lən/ /ɣə'mɒ́rməl/ /mɒ́rmə̽lə/ /mɒ́rmə̽lən/ /mɒ́rmə̽lən̥'tɛ̀:re/ /mɒ́rmə̽lən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'mɒ́rmə̽lə/ /ɣə'mɒ́rmə̽lən/

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

mormele ó /mɒ́rmə̽lə/

  1. (gerundium) gerundium II van mormele
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • mor-me-le

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif mormele mormelen
IPA /mɒ́rmə̽lə/ /mɒ́rmə̽lən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif mormele mormelen
IPA /mɒ́rmə̽lə/ /mɒ́rmə̽lən/


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

mormele /mɒ́rmə̽lə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van mormele
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van mormele
Aafbraeking
  • mor-me-le

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

mormele /mɒ́rmə̽lə/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van mormel
Aafbraeking
  • mor-me-le