spatte

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

spatte /spatə/

  1. (óneuvergenkelik) in klein dröpkes of deil oeterein róndjvlege
    Daen toter spatdje mich oppe goje jas.
  2. (euvergenkelik) daoveur zorge det get in klein dröpkes oeterein róndjvluug
    Maak dae kraan 'ns; dao spatj det water dore ganse keuke.
Aafbraeking
  • spat-te
Synoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif spat spats spatj spatte spatten spatj spatte spatten spattendj
IPA /spat/ /spad/ /spats/ /spadz/ /spac/ /spaɟ/ /spatə/ /spatən/ /spac/ /spaɟ/ /spatə/ /spatən/ /spatəɲɟ/
vergangen tied sjrif spatdje spatdjen spatdjes spatdje spatdjen spatdje spatdjen spatdje spatdjen spatdje spatdjen gespatj
IPA /spaɟə/ /spaɟən/ /spaɟəs/ /spaɟəz/ /spaɟə/ /spaɟən/ /spaɟə/ /spaɟən/ /spaɟə/ /spaɟən/ /spaɟə/ /spaɟən/ /ɣə'spac/ /ɣə'spaɟ/
gebi-jjendje wies sjrif spat! spatte-v'r spatj!
IPA /spat/ /spad/ /spatəvər/ /spac/ /spaɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif spatte spatten gespat ó spatte spatten spattentaere spattentaeren gespatte gespatten
IPA /spatə/ /spatən/ /ɣə'spat/ /ɣə'spad/ /spatə/ /spatən/ /spatən̥'tɛ̀:re/ /spatən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'spatə/ /ɣə'spatən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

spatte ó /spatə/

  1. (gerundium) gerundium II van spatte
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • spat-te

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif spatte spatten
IPA /spatə/ /spatən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif spatte spatten
IPA /spatə/ /spatən/


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

spatte /spatə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van spatte
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van spatte
Aafbraeking
  • spat-te