stèl

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

stèl ó /sté̞l/

  1. e klein aantal zake, dinger, óngerdeil, luuj of bieëster die biejein huuere
  2. (euverdrechtelik) e twieëtal luuj die samezeen
  3. (synoniem) anger waord veur apperaat
Aafbraeking
  • stèl
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • op miene (diene, ziene ...) stèl: zich kómfortabel en heim veulendj

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif stèl stèlder
IPA /sté̞l/ /sté̞lder/
dim. sjrif stèlke stèlken stèlkes
IPA /sté̞l̥kʲe/ /sté̞l̥kʲen/ /sté̞l̥kʲes/ /sté̞l̥kʲez/
dat. sjrif stèl stèlder
IPA /sté̞l/ /sté̞lder/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif stèl stèller
IPA /sté̞l/ /sté̞ler/
dim. sjrif stèlke stèlken stèlkes
IPA /sté̞l̥kʲe/ /sté̞l̥kʲen/ /sté̞l̥kʲes/ /sté̞l̥kʲez/
dat. sjrif stèl stèller
IPA /sté̞l/ /sté̞ler/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

  • Nederlandjs: stel ó