twiefele

Algemein Gesjreve Limburgs

Wirkwaord

twiefele (Nederlands: twijfelen)

• Mofers: twie~fele (twie~feltj, twie~feldje, getwie~feldj)

Sinneniem

• wumfele

Verveuging

twiefelt, twiefelde, getwiefeld

Mofers

Wirkwaord

Lemma

twiefele /tw̥í:fe̽le/

1. (óneuvergenkelik) ónzeker zeen, versjeie gedachten höbbe die me mót aafwaege

   Ich twiefel euver dees kluuere; mesjiens is zwart-wit baeter.

2. (euvergenkelik) de gedachte höbbe det get neet waor is

   Ich twiefel neet daoaan det dae det gesjoep haet; ich kin dem dao good zat veur!

Aafbraeking

• twie-fe-le

Variaasje

• †twievele

Synoniem

• [1] dreise

Aafleijinge

• twiefelechtig, twiefelieër, twiefeling
• twiefelbóks
• betwiefele

Samestèlling

• twiefel + -e

Zagswies

• emes doon twiefele: door get te zègke daoveur zorge det emes anges geit twiefele

Verveuging

		ich		doe		det		veer		geer		zie		deilwaord
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
hujigen tied	sjrif	twiefel		twiefels		twiefeltj		twiefele	twiefelen	twiefeltj		twiefele	twiefelen	twiefelendj
	IPA	/tw̥í:fel/		/tw̥í:fel̥s/	/tw̥í:felz/	/tw̥í:feʎ̥c/	/tw̥í:feʎɟ/	/tw̥í:fe̽le/	/tw̥í:fe̽len/	/tw̥í:feʎ̥c/	/tw̥í:feʎɟ/	/tw̥í:fe̽le/	/tw̥í:fe̽len/	/tw̥í:fe̽leɲɟ/
vergangen tied	sjrif	twiefeldje	twiefeldjen	twiefeldjes		twiefeldje	twiefeldjen	twiefeldje	twiefeldjen	twiefeldje	twiefeldjen	twiefeldje	twiefeldjen	getwiefeldj
	IPA	/tw̥í:feʎɟe/	/tw̥í:feʎɟen/	/tw̥í:feʎɟes/	/tw̥í:feʎɟez/	/tw̥í:feʎɟe/	/tw̥í:feʎɟen/	/tw̥í:feʎɟe/	/tw̥í:feʎɟen/	/tw̥í:feʎɟe/	/tw̥í:feʎɟen/	/tw̥í:feʎɟe/	/tw̥í:feʎɟen/	/ɣə'tw̥í:feʎɟ/
gebi-jjendje wies	sjrif			twiefel!				twiefele-v'r		twiefeltj!
	IPA			/tw̥í:fel/				/tw̥í:fe̽lever/		/tw̥í:feʎ̥c/	/tw̥í:feʎɟ/
substantivering		infinitief		gerundium I		gerundium II		supinum				participium
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	sjrif	twiefele	twiefelen	getwiefel ó		twiefele	twiefelen	twiefelentaere		twiefelentaeren		getwiefele		getwiefelen
	IPA	/tw̥í:fe̽le/	/tw̥í:fe̽len/	/ɣə'tw̥í:fel/		/tw̥í:fe̽le/	/tw̥í:fe̽len/	/tw̥í:fe̽len̥'tɛ̀:re/		/tw̥í:fe̽len̥'tɛ̀:ren/		/ɣə'tw̥í:fe̽le/		/ɣə'tw̥í:fe̽len/

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: twiefele

Frans: hésiter(fr:) Ingels: hesitate(en:) Letien: haesitare(la:)

Nederlandjs: twijfelen, aarzelen(nl:) Pruus: zweifeln

[2]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: twiefele

Frans: douter Ingels: doubt(en:) Koreaans: 의심하다(ko:) Nederlandjs: twijfelen Pruus: zweifeln

Sjinees: 惢(zh:), 懷疑(zh:) Spaans: dudar(es:) Viëtnamees: nghi(vi:) Zweeds: tvivla, tveka

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

twiefele ó /tw̥í:fe̽le/

1. (gerundium) gerundium II van twiefele
   

Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking

• twie-fe-le

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	twiefele	twiefelen	—
	IPA	/tw̥í:fe̽le/	/tw̥í:fe̽len/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	twiefele	twiefelen	—
	IPA	/tw̥í:fe̽le/	/tw̥í:fe̽len/	—

Wirkwaord

Neet-lemma

twiefele /tw̥í:fe̽le/

1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van twiefele
2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van twiefele

Aafbraeking

• twie-fe-le

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

twiefele /tw̥í:fe̽le/

1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van twiefel

Aafbraeking

• twie-fe-le