wille

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

wille /wɪ́le/

  1. (euvergenkelik) e besloet gemaak höbben en daoveur veurhöbbe get te doon (veur get te kriegen of te bereike)
    Ich wil morge nao 't strandj mit zoea waer.
  2. (euvergenkelik) de wins veur get höbbe, get begaere, oetkieke nao get
    De kinjer wille gaer duur speelgood mitte Sinterklaos.
Aafbraeking
  • wil-le
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Dae neet huuere wiltj, mót veule: Es se neet loesters, kónne pienlike gevolge zeen.
  • Det 't is waat 't wiltj (naodrök op is en wiltj): Det intresseert mich neet.
  • Det wiltj gekindj zeen: Det is lestig; doe mós 't behieërse.
  • emes nag neet willen es t'r de vot van goldj/goud haw/hej: emes gaar neet wille
  • Es drek mès wuuert, wiltj t'r gevare waere: Wen emes dae nieks veurstèltj 'n gooj peziesie verkrieg, wiltj t'r g'ieërd waere.
  • es 't e bietje wiltj
  • Me wuuert neet gek es me wiltj: Wen me zich neet es 'ne gek veurduit óntlöp me perbleme.
  • mit emes (nag) neet (kónne) doon waat me wiltj: mit emes ómgaon dae 'ne sterke wil haet
    Dae kump dich neet helpe; mit dem duis se nag neet waas te wils.

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif wil wils wiltj wille willen wiltj wille willen willendj
IPA /wɪ̀l/ /wɪ́l̥s/ /wɪ́lz/ /wɪ́ʎ̥c/ /wɪ́ʎɟ/ /wɪ́le/ /wɪ́len/ /wɪ́ʎ̥c/ /wɪ́ʎɟ/ /wɪ́le/ /wɪ́len/ /wɪ́leɲɟ/
vergangen tied sjrif wól wóls wól wólle wóllen wóltj wólle wóllen gewólle gewóllen
gewóldj
gewildj
IPA /wʊ̀l/ /wʊ̀l̥s/ /wʊ̀lz/ /wʊ̀l/ /wʊ́lə/ /wʊ́lən/ /wʊ̀ʎ̥c/ /wʊ̀ʎɟ/ /wʊ́lə/ /wʊ́lən/ /ɣə'wʊ́lə/ /ɣə'wʊ́lən/
/ɣə'wʊ́ʎɟ/
/ɣə'wɪ́ʎɟ/
gebi-jjendje wies sjrif wil! wille-v'r wiltj!
IPA /wɪ̀l/ /wɪ́lever/ /wɪ́ʎ̥c/ /wɪ́ʎɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif wille willen (gewil ó) wille willen willentaere willentaeren gewille gewillen
IPA /wɪ́le/ /wɪ́len/ /ɣə'wɪ̀l/ /wɪ́le/ /wɪ́len/ /wɪ́len̥'tɛ̀:re/ /wɪ́len̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'wɪ́le/ /ɣə'wɪ́len/
Raod

Bakkes sjrief 't voltoeadj deilwaord es gewóltj, meh det is zowaal oetspraok- es spèllingstechnisch neet logisch.

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

wille ó /wɪ́le/

  1. (gerundium) gerundium II van wille
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • wil-le

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wille willen
IPA /wɪ́le/ /wɪ́len/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif wille willen
IPA /wɪ́le/ /wɪ́len/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

wille /wɪ́le/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van wille
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van wille
Aafbraeking
  • wil-le