buge

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

buge /bʉ̜́:ɣə/

  1. (ergatief) gebaoge waere, 'n krómming kriege
    Óngeren drök is 't iezer gebaoge.
Raod

De wirkwäörd "buge" en "buige" loupen allewiel doorein; veur väöl luuj zeen zie samegevallen en wuuert d'n hujigen tied van "buige" gebroek mitte vergangen tied van "buge".

Aafbraeking
  • bu-ge
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif buug buugs buug buge bugen buug buge bugen bugendj
IPA /bʉ̜̀:x/ /bʉ̜̀:ɣ/ /bʉ̜̀:xs/ /bʉ̜̀:ɣz/ /bʉ̜̀:x/ /bʉ̜̀:ɣ/ /bʉ̜́:ɣə/ /bʉ̜́:ɣən/ /bʉ̜̀:x/ /bʉ̜̀:ɣ/ /bʉ̜́:ɣə/ /bʉ̜́:ɣən/ /bʉ̜́:ɣəɲɟ/
vergangen tied sjrif boog boogs boog boge bogen boog boge bogen gebaoge gebaogen
IPA /bó:x/ /bó:ɣ/ /bó:xs/ /bó:ɣz/ /bó:x/ /bó:ɣ/ /bó:ɣə/ /bó:ɣən/ /bó:x/ /bó:ɣ/ /bó:ɣə/ /bó:ɣən/ /ɣə'bɒ́:ɣə/ /ɣə'bɒ́:ɣən/
gebi-jjendje wies sjrif buug! buge-v'r buugtj!
buug!
IPA /bʉ̜̀:x/ /bʉ̜̀:ɣ/ /bʉ̜́:ɣəver/ /bʉ̜̀:x(c)/ /bʉ̜̀:ɣ(ɟ)/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif buge bugen gebuug ó buge bugen bugentaere bugentaeren gebuge gebugen
IPA /bʉ̜́:ɣə/ /bʉ̜́:ɣən/ /ɣə'bʉ̜̀:x/ /ɣə'bʉ̜̀:ɣ/ /bʉ̜́:ɣə/ /bʉ̜́:ɣən/ /bʉ̜́:ɣən̥'tɛ̀:re/ /bʉ̜́:ɣən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'bʉ̜́:ɣə/ /ɣə'bʉ̜́:ɣən/

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

buge ó /bʉ̜́:ɣə/

  1. (gerundium) gerundium II van buge
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • bu-ge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif buge bugen
IPA /bʉ̜́:ɣə/ /bʉ̜́:ɣən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif buge bugen
IPA /bʉ̜́:ɣə/ /bʉ̜́:ɣən/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

buge /bʉ̜́:ɣə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van buge
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van buge
Aafbraeking
  • bu-ge