deig

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

deig knaeje mitte henj

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

deig m > m ~ ó /dɛ́i̯ç/

  1. (aeteswaar) 't óngebakke, knaejbaar matterjaal womit me broeajer, wègken en anger baksele kan make, waat besteit oet mael en riesmiddele (wie ges, bloom en ei), vleujstóf (wie mèlk en water) en smaakstóffe (wie sókker en zaat)
Aafbraeking
  • deig
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • d'n Deig veur rogkebroead waerde neet mitte henj geknaedj, meh mitte veut getraoje; det waas manskaerelswerk.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif deig
IPA /dɛ́i̯ç/ /dɛ́i̯ʝ/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif deig
IPA /dɛ́i̯ç/ /dɛ́i̯ʝ/

In anger spraoke[bewirk]