Naar inhoud springen

ergere

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

ergere (Nederlands: ergeren, erger worden)

Sinneniem
Verveuging

ergert, ergerde, geergerd

Wirkwaord

[bewirk]

zich ergere (Nederlands: zich ergeren, kwaad worden (weinig gebr.))

Sinneniem
Verveuging

ergert, ergerde, geergerd


Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

ergere /ǽrʝe̽re/

  1. (óneuvergenkelik) (reflexief) geveules van erger kriegen of höbbe
  2. (euvergenkelik) bie emes anges geveules van erger veroearzake
Aafbraeking
  • er-ge-re
Synoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Samestèlling
Zagswies
  • zich örges euver ergere
  • zich greun en gael ergere
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 115.

Verveuging

[bewirk]
ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif erger ergers ergert
ergertj
ergere ergeren ergert
ergertj
ergere ergeren ergerendj
IPA /ǽrʝer/ /ǽrʝer̥s/ /ǽrʝerz/ /ǽrʝer̥t/
/ǽrʝer̥c/
/ǽrʝerd/
/ǽrʝerɟ/
/ǽrʝe̽re/ /ǽrʝe̽ren/ /ǽrʝer̥t/
/ǽrʝer̥c/
/ǽrʝerd/
/ǽrʝerɟ/
/ǽrʝe̽re/ /ǽrʝe̽ren/ /ǽrʝe̽reɲɟ/
vergangen tied sjrif ergerdje
ergerde
ergerdjen
ergerden
ergerdjes
ergerdes
ergerdje
ergerde
ergerdjen
ergerden
ergerdje
ergerde
ergerdjen
ergerden
ergerdje
ergerde
ergerdjen
ergerden
ergerdje
ergerde
ergerdjen
ergerden
g'ergerd
g'ergerdj
IPA /ǽrʝerɟe/
/ǽrʝerde/
/ǽrʝerɟen/
/ǽrʝerden/
/ǽrʝerɟes/
/ǽrʝerdes/
/ǽrʝerɟez/
/ǽrʝerdez/
/ǽrʝerɟe/
/ǽrʝerde/
/ǽrʝerɟen/
/ǽrʝerden/
/ǽrʝerɟe/
/ǽrʝerde/
/ǽrʝerɟen/
/ǽrʝerden/
/ǽrʝerɟe/
/ǽrʝerde/
/ǽrʝerɟen/
/ǽrʝerden/
/ǽrʝerɟe/
/ǽrʝerde/
/ǽrʝerɟen/
/ǽrʝerden/
/ʝǽrʝerd/
/ʝǽrʝerɟ/
gebi-jjendje wies sjrif erger! ergere-v'r ergertj!
IPA /ǽrʝer/ /ǽrʝe̽rever/ /ǽrʝer̥c/ /ǽrʝerɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif ergere ergeren g'erger ó ergere ergeren ergerentaere ergerentaeren g'ergere g'ergeren
IPA /ǽrʝe̽re/ /ǽrʝe̽ren/ /ʝǽrʝer/ /ǽrʝe̽re/ /ǽrʝe̽ren/ /ǽrʝe̽ren̥'tɛ̀:re/ /ǽrʝe̽ren̥'tɛ̀:ren/ /ʝǽrʝe̽re/ /ʝǽrʝe̽ren/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

bewirk
  • Algemein Gesjreve Limbörgs: zich ergere


[2]

bewirk


Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

ergere ó /ǽrʝe̽re/

  1. (gerundium) gerundium II van ergere
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • er-ge-re

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ergere ergeren
IPA /ǽrʝe̽re/ /ǽrʝe̽ren/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif ergere ergeren
IPA /ǽrʝe̽re/ /ǽrʝe̽ren/


Bieveugelik naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

ergere /æ̀rɣərə/

  1. (neet-lemma) mannelike vorm inne kómparatief van erg
Aafbraeking
  • er-ge-re

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

ergere /ǽrʝe̽re/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van ergere
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van ergere
Aafbraeking
  • er-ge-re