hiemmele

Mofers

Wirkwaord

Lemma

hiemmele /híme̽le/

1. (synoniem) (ergatief) anger waord veur sterve

Raod

Lèt op! Bakkes sjrief hiemele.

Aafbraeking

• hiem-me-le

Aafleijinge

• gehiemmeldj

Verwantje wäörd

• hemel

Kómaaf

• Oet 't Pruus: himmeln "sterve".

Verveuging

		ich		doe		det		veer		geer		zie		deilwaord
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
hujigen tied	sjrif	hiemmel		hiemmels		hiemmeltj		hiemmele	hiemmelen	hiemmeltj		hiemmele	hiemmelen	hiemmelendj
	IPA	/hímel/		/hímel̥s/	/hímelz/	/hímeʎ̥c/	/hímeʎɟ/	/híme̽le/	/híme̽len/	/hímeʎ̥c/	/hímeʎɟ/	/híme̽le/	/híme̽len/	/híme̽leɲɟ/
vergangen tied	sjrif	hiemmeldje	hiemmeldjen	hiemmeldjes		hiemmeldje	hiemmeldjen	hiemmeldje	hiemmeldjen	hiemmeldje	hiemmeldjen	hiemmeldje	hiemmeldjen	gehiemmeldj
	IPA	/hímeʎɟe/	/hímeʎɟen/	/hímeʎɟes/	/hímeʎɟez/	/hímeʎɟe/	/hímeʎɟen/	/hímeʎɟe/	/hímeʎɟen/	/hímeʎɟe/	/hímeʎɟen/	/hímeʎɟe/	/hímeʎɟen/	/ɣə'hímeʎɟ/
gebi-jjendje wies	sjrif			hiemmel!				hiemmele-v'r		hiemmeltj!
	IPA			/hímel/				/híme̽lever/		/hímeʎ̥c/	/hímeʎɟ/
substantivering		infinitief		gerundium I		gerundium II		supinum				participium
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	sjrif	hiemmele	hiemmelen	gehiemmel ó		hiemmele	hiemmelen	hiemmelentaere		hiemmelentaeren		gehiemmele		gehiemmelen
	IPA	/híme̽le/	/híme̽len/	/ɣə'hímel/		/híme̽le/	/híme̽len/	/híme̽len̥'tɛ̀:re/		/híme̽len̥'tɛ̀:ren/		/ɣə'híme̽le/		/ɣə'híme̽len/

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: sjterve en hiemele

Albanees: vdes(sq:) Arabisch: مات(ar:) Bengaals: মরা(bn:) Frans: mourir(fr:) Hindi: मरना(hi:) Ieslandjs: deyja(is:), andast(is:) Ingels: die Japans: 死ぬ(ja:) Koreaans: 죽다(ko:)

Litouws: mirti(lt:) Louisianacreool: massacré(lou:) Nederlandjs: sterven, hemelen, overlijden(nl:) Pruus: sterben(de:), himmeln Russisch: умирать(ru:) Sjinees: 殞(zh:) Spaans: morir, fallecer(es:) Viëtnamees: tạ thế(vi:), chết(vi:) Zweeds: dö

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

hiemmele ó /híme̽le/

1. (gerundium) gerundium II van hiemmele
   

Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking

• hiem-me-le

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	hiemmele	hiemmelen	—
	IPA	/híme̽le/	/híme̽len/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	hiemmele	hiemmelen	—
	IPA	/híme̽le/	/híme̽len/	—

Wirkwaord

Neet-lemma

hiemmele /híme̽le/

1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van hiemmele
2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van hiemmele

Aafbraeking

• hiem-me-le