Naar inhoud springen

ker

Van Wiktionary

'n aaj, houtere ker [1]

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

ker v /kʲæ̀r/

  1. e klein, aope veurtuug mit rajer (meis twieë, oetzunjerlik veer) waat getroch of geduudj wuuert door 'ne miens of e bieës, veural veur 't verveur van geujer
  2. (synoniem) anger waord veur aanhenger
  3. (euverdrechtelik) 'ne versleten auto
Aafbraeking
  • ker
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • de ker trèkke: sturing gaeve, 't veurtouw numme, de aanveuring höbbe
  • kort inne ker zeen: flot kwaod waere
  • óngere ker kómme
    1. hieël zaat waere vannen drank
    2. 't slachoffer waere van get det me neet wiltj (wie óngewins in peziesie gewore zeen)
  • De bèste pruus haet nag e paerd gestaole: Me mót noeatj pruse vertroewe.
    Dit wuuert döks gevolg door ennen hollenjer de ker d'rbie (Hollenjers kan m'n al gaar neet vertroewe, die zeen nieks baeter.)
  • De rajer van 'n ker maken 'ne ratelendje klank es die good gaon.
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 183.

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ker kerre kerren
IPA /kʲæ̀r/ /kʲǽre/ /kʲǽren/
dim. sjrif kerke kerken kerkes
IPA /kʲæ̀r̥kʲe/ /kʲæ̀r̥kʲen/ /kʲæ̀r̥kʲes/ /kʲæ̀r̥kʲez/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

ker /kʲæ̀r/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van kerre
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van kerre
Aafbraeking
  • ker