ketse

Algemein Gesjreve Limburgs

Wirkwaord

ketse (Nederlands: rennen, lopen)

• Kiek bie renne.

Sinneniem

• keije, koerse, renne, tirre

Verveuging

kets, ketsde, gekets

Mofers

Wirkwaord

Lemma

ketse /kʲætse/

1. (ergatief) van richting verangere naodet me get geraak haet (wie bie 'n boetsjing)

   Det liek mich hieël akelig des te die keugel huuers ketse taenge de gevel.

2. (euvergenkelik) vuur doon óntstaon door vónke te make

   Met det stènke kóns te good vuur ketse.

3. (euvergenkelik) e stènken of 'n anger veurwerp häöks op 't waterspeel smiete det 't veur e stöksken 'n aantal kieër op en aaf euver 't water opspringk ieër 't zink
4. (synoniem) (óneuvergenkelik) (graof spraokgebroek) anger waord veur póppe (seks höbbe)

Aafbraeking

• ket-se

Aafleijinge

• ketser
• ketsstein
• aafketse, doorketse, ewegketse, oetketse, róndjketse, trögkketse, wegketse

Verwantje wäörd

• botte

Vermeljing

• Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 185.

Verveuging

		ich		doe		det		veer		geer		zie		deilwaord
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
hujigen tied	sjrif	kets		kets		kets		ketse	ketsen	kets		ketse	ketsen	ketsendj
	IPA	/kʲæts/	/kʲædz/	/kʲæts/	/kʲædz/	/kʲæts/	/kʲædz/	/kʲætse/	/kʲætsen/	/kʲæts/	/kʲædz/	/kʲætse/	/kʲætsen/	/kʲætseɲɟ/
vergangen tied	sjrif	ketsdje	ketsdjen	ketsdjes		ketsdje	ketsdjen	ketsdje	ketsdjen	ketsdje	ketsdjen	ketsdje	ketsdjen	gekets
	IPA	/kʲædzɟe/	/kʲædzɟen/	/kʲædzɟes/	/kʲædzɟez/	/kʲædzɟe/	/kʲædzɟen/	/kʲædzɟe/	/kʲædzɟen/	/kʲædzɟe/	/kʲædzɟen/	/kʲædzɟe/	/kʲædzɟen/	/ɣə'kʲæts/	/ɣə'kʲædz/
gebi-jjendje wies	sjrif			kets!				ketse-v'r		ketstj! kets!
	IPA			/kʲæts/	/kʲædz/			/kʲætsever/		/kʲæts(c)/	/kʲædz(ɟ)/
substantivering		infinitief		gerundium I		gerundium II		supinum				participium
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	sjrif	ketse	ketsen	gekets ó		ketse	ketsen	ketsentaere		ketsentaeren		geketse		geketsen
	IPA	/kʲætse/	/kʲætsen/	/ɣə'kʲæts/	/ɣə'kʲædz/	/kʲætse/	/kʲætsen/	/kʲætsen̥'tɛ̀:re/		/kʲætsen̥'tɛ̀:ren/		/ɣə'kʲætse/		/ɣə'kʲætsen/

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: ketsje
• Ingels: bounce
• Nederlandjs: kaatsen^(nl:), stuiteren^(nl:), ketsen^(nl:)
• Pruus: abprallen
• Zweeds: studsa

[3]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: sjievele
• Ingels: skim
• Nederlandjs: keilen

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

ketse ó /kʲætse/

1. (gerundium) gerundium II van ketse
   

Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking

• ket-se

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	ketse	ketsen	—
	IPA	/kʲætse/	/kʲætsen/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	ketse	ketsen	—
	IPA	/kʲætse/	/kʲætsen/	—

Wirkwaord

Neet-lemma

ketse /kʲætse/

1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van ketse
2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van ketse

Aafbraeking

• ket-se

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

ketse /kʲætse/

1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van kets

Aafbraeking

• ket-se