kienne

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kienne /kʲíne > kʲìne/

  1. (óneuvergenkelik) 't speel (2) spele
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief kiene.

Aafbraeking
  • kien-ne
Variaasje
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif kien kiens kientj kienne kiennen kientj kienne kiennen kiennendj
IPA /kʲìn/ /kʲìn̥s/ /kʲìnz/ /kʲìɲ̊c/ /kʲìɲɟ/ /kʲíne/ /kʲínen/ /kʲìɲ̊c/ /kʲìɲɟ/ /kʲíne/ /kʲínen/ /kʲíneɲɟ/
vergangen tied sjrif kiendje kiendjen kiendjes kiendje kiendjen kiendje kiendjen kiendje kiendjen kiendje kiendjen gekiendj
IPA /kʲìɲɟe/ /kʲìɲɟen/ /kʲìɲɟes/ /kʲìɲɟez/ /kʲìɲɟe/ /kʲìɲɟen/ /kʲìɲɟe/ /kʲìɲɟen/ /kʲìɲɟe/ /kʲìɲɟen/ /kʲìɲɟe/ /kʲìɲɟen/ /ɣə'kʲìɲɟ/
gebi-jjendje wies sjrif kien! kienne-v'r kientj!
IPA /kʲìn/ /kʲínever/ /kʲìɲ̊c/ /kʲìɲɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif kienne kiennen gekien ó kienne kiennen kiennentaere kiennentaeren gekienne gekiennen
IPA /kʲíne/ /kʲínen/ /ɣə'kʲìn/ /kʲíne/ /kʲínen/ /kʲínen̥'tɛ̀:re/ /kʲínen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'kʲíne/ /ɣə'kʲínen/

In anger spraoke[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kienne ó /kʲíne > kʲìne/

  1. e kansspeel wobie edere speler 'n eige formeleer krieg worop rieje mit nómmers staon; dees mót m'n aafstrepe wen de spelleier dees ónstèlselmaesig trèk en ómruuep; wen emes 'ne ganse riej vol haet sjrieëf me "Kien!" en haet me gewónne
    Kienne waas vreuger e kinjerspeel, mer allewiel is det veural e gokspeel veure get ajer luujkes.
  2. (gerundium) gerundium II van kienne
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • kien-ne

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kienne kiennen
IPA /kʲíne/ /kʲínen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif kienne kiennen
IPA /kʲíne/ /kʲínen/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

kienne /kʲíne > kʲìne/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van kienne
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van kienne
Aafbraeking
  • kien-ne