kieve

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kieve /kʲí:ve/

  1. (óneuvergenkelik) 'ne waordstried make, ruzing make
    Laot bèstemoder det neet huuere, went die zal waal kieve!
Aafbraeking
  • kie-ve
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif kief kiefs kief kieve kieven kief kieve kieven kievendj
IPA /kʲí:f/ /kʲí:v/ /kʲifs/ /kʲivz/ /kʲif/ /kʲiv/ /kʲí:ve/ /kʲí:ven/ /kʲif/ /kʲiv/ /kʲí:ve/ /kʲí:ven/ /kʲí:veɲɟ/
vergangen tied sjrif keef
keif
keefs
keifs
keef
keif
keve keven keef keve keven gekeve gekeven
IPA /kʲé:f/
/kʲɛ́i̯f/
/kʲé:v/
/kʲɛ́i̯v/
/kʲé:fs/
/kʲɛ́i̯fs/
/kʲé:vz/
/kʲɛ́i̯vz/
/kʲé:f/
/kʲɛ́i̯f/
/kʲé:v/
/kʲɛ́i̯v/
/kʲé:ve/ /kʲé:ven/ /kʲé:f/ /kʲé:v/ /kʲé:ve/ /kʲé:ven/ /ɣə'kʲé:ve/ /ɣə'kʲé:ven/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif keef keefs keef keve keven keef keve keven gekeve gekeven
IPA /kʲé:f/ /kʲé:v/ /kʲé:fs/ /kʲé:vz/ /kʲé:f/ /kʲé:v/ /kʲé:ve/ /kʲé:ven/ /kʲé:f/ /kʲé:v/ /kʲé:ve/ /kʲé:ven/ /ɣə'kʲé:ve/ /ɣə'kʲé:ven/
gebi-jjendje wies sjrif kief! kieve-v'r kieftj!
kief!
IPA /kʲí:f/ /kʲí:v/ /kʲí:vever/ /kʲì:f(c)/ /kʲì:v(ɟ)/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif kieve kieven gekiefs ó kieve kieven kieventaere kieventaeren gekieve gekieven
IPA /kʲí:ve/ /kʲí:ven/ /ɣə'kʲì:fs/ /ɣə'kʲì:vz/ /kʲí:ve/ /kʲí:ven/ /kʲí:ven̥'tɛ̀:re/ /kʲí:ven̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'kʲí:ve/ /ɣə'kʲí:ven/

In anger spraoke[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

kieve ó /kʲí:ve/

  1. (gerundium) gerundium II van kieve
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • kie-ve

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kieve kieven
IPA /kʲí:ve/ /kʲí:ven/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif kieve kieven
IPA /kʲí:ve/ /kʲí:ven/


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

kieve /kʲí:ve/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van kieve
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van kieve
Aafbraeking
  • kie-ve