strieke

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

strieke /str̥í:kʲe/

  1. (euvergenkelik) euver 'n oppervlakdje laote roetsjen of gaon, wie mitte handj veur get rech of plat te kriege
  2. (synoniem) anger waord veur keure
    Striek det kindj 'ns euvere bol.
  3. (euvergenkelik) 't wasgood óntsmètten en glaad make mit behulp van 'n heit iezer
    Moder, kóntj g'r mich dit kleid nag effekes strieke tössendoor?
  4. (óneuvergenkelik) de striekwas doon mit 'n iezer
    Ich mót onna strieken ieër ich d'n hóndj aete gaef.
  5. (euvergenkelik) mit vèrf bedèkke
  6. (óneuvergenkelik) e striekinsterment, wie 'n fjoeal, bespele
  7. (óneuvergenkelik) (reflexief) zich heimelik örges bie voge
    Ich kós mich anen achterkantj nag bie die wanjelieërs strieke.
Aafbraeking
  • strie-ke
Aafleijinge
Zagswies
  • euver zien hert strieke
  • zich örges langs strieke

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif striek strieks striek strieke strieken striek strieke strieken striekendj
IPA /str̥í:kʲ/ /str̥í:gʲ/ /str̥iks/ /str̥igz/ /str̥ikʲ/ /str̥igʲ/ /str̥í:kʲe/ /str̥í:kʲen/ /str̥ikʲ/ /str̥igʲ/ /str̥í:kʲe/ /str̥í:kʲen/ /str̥í:kʲeɲɟ/
vergangen tied sjrif streek
streik
streeks
streiks
streek
streik
streke streken streek streke streken gestreke gestreken
IPA /str̥é:kʲ/
/str̥ɛ́i̯kʲ/
/str̥é:gʲ/
/str̥ɛ́i̯gʲ/
/str̥é:ks/
/str̥ɛ́i̯ks/
/str̥é:gz/
/str̥ɛ́i̯gz/
/str̥é:kʲ/
/str̥ɛ́i̯kʲ/
/str̥é:gʲ/
/str̥ɛ́i̯gʲ/
/str̥é:kʲe/ /str̥é:kʲen/ /str̥é:kʲ/ /str̥é:gʲ/ /str̥é:kʲe/ /str̥é:kʲen/ /ɣə'str̥é:kʲe/ /ɣə'str̥é:kʲen/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif streek streeks streek streke streken streek streke streken gestreke gestreken
IPA /str̥é:kʲ/ /str̥é:gʲ/ /str̥é:ks/ /str̥é:gz/ /str̥é:kʲ/ /str̥é:gʲ/ /str̥é:kʲe/ /str̥é:kʲen/ /str̥é:kʲ/ /str̥é:gʲ/ /str̥é:kʲe/ /str̥é:kʲen/ /ɣə'str̥é:kʲe/ /ɣə'str̥é:kʲen/
gebi-jjendje wies sjrif striek! strieke-v'r striektj!
striek!
IPA /str̥í:kʲ/ /str̥í:gʲ/ /str̥í:kʲever/ /str̥í:kʲ(c)/ /str̥í:gʲ(ɟ)/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif strieke strieken gestrieks ó
gestriek ó
strieke strieken striekentaere striekentaeren gestrieke gestrieken
IPA /str̥í:kʲe/ /str̥í:kʲen/ /ɣə'str̥í:ks/
/ɣə'str̥í:kʲ/
/ɣə'str̥í:gz/
/ɣə'str̥í:gʲ/
/str̥í:kʲe/ /str̥í:kʲen/ /str̥í:kʲen̥'tɛ̀:re/ /str̥í:kʲen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'str̥í:kʲe/ /ɣə'str̥í:kʲen/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[3]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

strieke ó /str̥í:kʲe/

  1. (gerundium) gerundium II van strieke
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • strie-ke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif strieke strieken
IPA /str̥í:kʲe/ /str̥í:kʲen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif strieke strieken
IPA /str̥í:kʲe/ /str̥í:kʲen/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

strieke /str̥í:kʲe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van strieke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van strieke
Aafbraeking
  • strie-ke