verwiete

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

verwiete /və̽r'wí:te ~ ve̽r'wí:te/

  1. (euvergenkelik) emes get kwaolik nummen en dem wiezen op e gebraek
    Die höbbe dem verwete det t'r zich 'n pruzin aansjafdje.
  2. (euvergenkelik) emes örges de sjoud van gaeve
Aafbraeking
  • ver-wie-te
Aafleijinge
Samestèlling

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
wadikaal liaison wadikaal liaison wadikaal liaison wadikaal liaison wadikaal liaison wadikaal liaison wadikaal liaison
hujigen tied sjrif verwiet verwiets verwietj verwiete verwieten verwietj verwiete verwieten verwietendj
IPA /və̽'wí:t/ /və̽'wí:d/ /və̽'wits/ /və̽'widz/ /və̽'wic/ /və̽'wiɟ/ /və̽'wí:te/ /və̽'wí:ten/ /və̽'wic/ /və̽'wiɟ/ /və̽'wí:te/ /və̽'wí:ten/ /və̽'wí:teɲɟ/
vergangen tied sjrif verweet
verweit
verweets
verweits
verweet
verweit
verwete verweten verweetj verwete verweten verwete verweten
IPA /və̽'wé:t/
/və̽'wɛ́i̯t/
/və̽'wé:d/
/və̽'wɛ́i̯d/
/və̽'wé:ts/
/və̽'wɛ́i̯ts/
/və̽'wé:dz/
/və̽'wɛ́i̯dz/
/və̽'wé:t/
/və̽'wɛ́i̯t/
/və̽'wé:d/
/və̽'wɛ́i̯d/
/və̽'wé:te/ /və̽'wé:ten/ /və̽'wé:c/ /və̽'wé:ɟ/ /və̽'wé:te/ /və̽'wé:ten/ /və̽'wé:te/ /və̽'wé:ten/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif verweet verweets verweet verwete verweten verweetj verwete verweten verwete verweten
IPA /və̽'wé:t/ /və̽'wé:d/ /və̽'wé:ts/ /və̽'wé:dz/ /və̽'wé:t/ /və̽'wé:d/ /və̽'wé:te/ /və̽'wé:ten/ /və̽'wé:c/ /və̽'wé:ɟ/ /və̽'wé:te/ /və̽'wé:ten/ /və̽'wé:te/ /və̽'wé:ten/
gebi-jjendje wies sjrif verwiet! verwiete-v'r verwietj!
IPA /və̽'wí:t/ /və̽'wí:d/ /və̽'wí:tever/ /və̽'wí:c/ /və̽'wí:ɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
wadikaal liaison wadikaal liaison wadikaal liaison wadikaal liaison wadikaal liaison
sjrif verwiete verwieten verwiet ó verwiete verwieten verwietentaere verwietentaeren verwiete verwieten
IPA /və̽'wí:te/ /və̽'wí:ten/ /və̽'wí:t/ /və̽'wí:d/ /və̽'wí:te/ /və̽'wí:ten/ /və̽wí:ten̥'tɛ̀:re/ /və̽wí:ten̥'tɛ̀:ren/ /və̽'wí:te/ /və̽'wí:ten/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

verwiete ó /və̽r'wí:te ~ ve̽r'wí:te/

  1. (gerundium) gerundium II van verwiete
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • ver-wie-te

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif verwiete verwieten
IPA /və̽r'wí:te/ /və̽r'wí:ten/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif verwiete verwieten
IPA /və̽r'wí:te/ /və̽r'wí:ten/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

verwiete /və̽r'wí:te ~ ve̽r'wí:te/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van verwiete
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van verwiete
  3. (neet-lemma) participium van verwiete
Aafbraeking
  • ver-wie-te

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

verwiete /və̽r'wí:te ~ ve̽r'wí:te/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van verwiet
Aafbraeking
  • ver-wie-te