waord

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

waord ó /wɒ́:rd/

  1. (spraokkónde) 'ne spraokklank of 'n beteikeniseinheid die besteit oet minstes éí vrie morfeem
  2. (spraokkónde) (euverdrechtelik) 'n rie sjrifteikes die door 'n laeg ruumdje of laesteikes aafgemaak wuuert
  3. (euverdrechtelik) de hanjeling van 't belaoven of get waat me belaof haet zelf
    Doe höbs mie waord; ich doon det wie ich 't zègk!
  4. (kirk) d'n inhaad vanne Biebel
    Loester meh nao pestoear, went dae luues noe 't waord.
  5. de meneer wie me get mót oetspraeke
Aafbraeking
  • waord
Variaasje
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Zagswies
  • de eige wäörd neet kónne verstaon: ómgaeve zeen door hieël väöl lewej
  • gei good waord euver höbbe veur emes: nieks es negatiefs te zègken höbben euver emes
  • gei sjeif waord veel/waas te huuere: gein inkel negatieve opmirking waas te huuere
  • gèn drie wäörd zègke: zwiege, gaar nieks zègke
  • 'ne Goje verstäönder hoof mer 'n half waord.
  • Höbs se nag wäörd! = wuuert gezag es m'n aangeslagen is verwónjerd euver get negatiefs, wodoor me nieks mieë kan zègke.
  • mit twieë wäörd kalle: belaef kalle, dus neet allein antjwaord gaeve mit "jao" of "nae", mer ouch mit 'nen aanspraeknaam, wie "Jao, pap".
  • 't hoogste waord höbbe/veure: 't meiste te zègken höbbe
  • wäörd höbbe mit emes: ruzie höbbe mit emes
  • zien eige wäörd nanneet kónne verstaon: gehinjerd zeen door hieël väöl lewej

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif waord wäörd
IPA /wɒ́:rd/ /wœ̀:rd/
dim. sjrif wäördje wäördjen wäördjes
IPA /wœ̀:r̥cə/ /wœ̀:r̥cən/ /wœ̀:r̥cəs/ /wœ̀:r̥cəz/
dat. sjrif waord wäörd
IPA /wɒ́:rd/ /wœ̀:rd/

In anger spraoke[bewirk]

[1]