Naar inhoud springen

werme

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

(zich) werme (Nederlands: warmen, zich warmen)

Sinneniem
Verveuging

wermp, wermde, gewermp


Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

werme /wæ̀rme/

  1. (alternatief) alternatieve vorm veur wörme
Raod

Deze vorm huuertj m'n op 't Mofers minder wie de gebroekelike vorm, mer is neet minder-good Mofers. 't Gebroek is neet stuuerendj en wuuertj dus neet aafgeraoje.

Aafbraeking
  • wer-me
Aafleijinge
Samestèlling

Verveuging

[bewirk]
ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif werm werms wermp werme wermen wermtj
↓wermp
werme wermen wermendj
IPA /wæ̀rm/ /wæ̀r̥m̥s/ /wæ̀rmz/ /wæ̀r̥m̥p/ /wæ̀rmb/ /wæ̀rme/ /wæ̀rmen/ /wæ̀r̥m̥c/
/wæ̀r̥m̥p/
/wæ̀rmɟ/
/wæ̀rmb/
/wæ̀rme/ /wæ̀rmen/ /wæ̀rmeɲɟ/
vergangen tied sjrif wermdje wermdjen wermdjes wermdje wermdjen wermdje wermdjen wermdje wermdjen wermdje wermdjen gewermb
gewermp
IPA /wæ̀rmɟe/ /wæ̀rmɟen/ /wæ̀rmɟes/ /wæ̀rmɟez/ /wæ̀rmɟe/ /wæ̀rmɟen/ /wæ̀rmɟe/ /wæ̀rmɟen/ /wæ̀rmɟe/ /wæ̀rmɟen/ /wæ̀rmɟe/ /wæ̀rmɟen/ /ɣə'wæ̀rmb/
gebi-jjendje wies sjrif werm! werme-v'r wermtj!
IPA /wæ̀rm/ /wæ̀rmever/ /wæ̀r̥m̥c/ /wæ̀rmɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif werme wermen gewerm ó werme wermen wermentaere wermentaeren gewerme gewermen
IPA /wæ̀rme/ /wæ̀rmen/ /ɣə'wæ̀rm/ /wæ̀rme/ /wæ̀rmen/ /wæ̀rmen̥'tɛ̀:re/ /wæ̀rmen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'wæ̀rme/ /ɣə'wæ̀rmen/

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

werme m /wæ̀rme/

  1. (graof spraokgebroek) emes dae homoseksueel is
Aafbraeking
  • wer-me
Synonieme
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif werme wermen wermewermen
IPA /wæ̀rme//wæ̀rmen/ /wæ̀rme//wæ̀rmen/
dim. sjrif — —
IPA — —
dat. sjrif werme wermen wermewermen
IPA /wæ̀rme//wæ̀rmen/ /wæ̀rme//wæ̀rmen/

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

werme ó /wæ̀rme/

  1. (gerundium) gerundium II van werme
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • wer-me

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wermewermen —
IPA /wæ̀rme//wæ̀rmen/ —
dim. sjrif — —
IPA — —
dat. sjrif wermewermen —
IPA /wæ̀rme//wæ̀rmen/ —

Bieveugelik naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

werme /wæ̀rme/

  1. (neet-lemma) mannelike vorm inne positief van werm
Aafbraeking
  • wer-me

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

werme /wæ̀rme/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van werme
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van werme
Aafbraeking
  • wer-me

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

werme /wæ̀rme/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van werme
Aafbraeking
  • wer-me