zwart

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

zwart /zwár̥t/ > /zwar̥t/

  1. zwart (↓) van kluuer zeendje
  2. sónger op te gaeven ane belasting
    De sjiljer duit 't leefste alles zwart.
  3. (euverdrechtelik) neet wie 't zich betaamp
  4. (synoniem) (euverdrechtelik) anger waord veur vies
Aafbraeking
  • zwart
Antoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • emes zwart make: slechte dinger zègken euver emes (Nederlandjs: kwaadspreken)
  • lege toes se zwart waers: hieël hel lege
  • De pot verwietj de kaetel det t'r zwart is: 't Verwiet det m'n haet is van toepassing op zichzelf.
  • 'ne zónjig mit e zwart haemb: 'ne swerkeldise kirkelike fieësdaag; ieëre droge de manskaerele nag óngewassen haemdje vanne zónjig daoveur
  • zich zwart make: zich oetstrieke, zich vies make
  • zwarte Piet: d'n hulp van Sinterklaos, in Mofert wuuert dae nag ummer peikzwart gesmienk
  • op zwart(e) zaod zitte: hieël zwaor geldjgebraek höbbe
  • zwart zeen vannen ermood: groeaten ermood lieje
  • zoea zwart wie t'r duvel: hieël erg vies of nöt, zich hieël erg oetgestreken höbbendj (gezag van luuj)

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif zwarte zwarten zwarte zwart zwarte zwart zwart
IPA /zwar̥tə/ /zwar̥tən/ /zwar̥tə/ /zwar̥t/ /zward/ /zwar̥tə/ /zwar̥t/ /zward/ /zwar̥t/ /zward/
kómparatief sjrif zwartere zwarteren zwarter zwarter zwarter zwarter zwartert
IPA /zwar̥tərə/ /zwar̥tərən/ /zwar̥tər/ /zwar̥tər/ /zwar̥tər/ /zwar̥tər/ /zwar̥tər̥t/ /zwar̥tərd/
superlatief sjrif zwartste zwartsten zwartste zwartste zwartste zwartste zwartste
IPA /zwar̥tstə/ /zwar̥tstən/ /zwar̥tstə/ /zwar̥tstə/ /zwar̥tstə/ /zwar̥tstə/ /zwar̥tstə/
partitief sjrif zwarts
IPA /zwar̥ts/ /zwardz/
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) zwarts (toe) (wie) zwartj (geer)
IPA /wì: zwar̥ts tú:/ /wì: zwar̥c ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal
(kómparatief)
sjrif (wie) zwarters (toe) (wie) zwartertj (geer)
IPA /wì: zwar̥tər̥s tú:/ /wì: zwar̥tər̥c ʝ̊é:r/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

zwart /zwár̥t/ > /zwar̥t/

  1. op 'n [↑] meneer
    Dae sjaorstein is zwart gebläökerd.
Aafbraeking
  • zwart

Verbuging[bewirk]

adverbiaal
radikaal liaison
positief sjrif zwart
IPA /zwar̥t/ /zward/
kómparatief sjrif zwarter
IPA /zwar̥tər/
superlatief sjrif zwartste
IPA /zwar̥tstə/

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

zwart ó /zwár̥t/ > /zwar̥t/

  1. 'n achromatische kluuer die wuuert waargenómmen es e veurwerp gaar gei leech trögkkets of oetstraoltj: -----
Aafbraeking
  • zwart
Aafleijinge
Zagswies
  • emes get zwart op wit gaeve
    1. emes get es pepiere documente gaeve
    2. (euverdrechtelik) emes de stèllige verzekering van get gaeve

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif zwart
IPA /zwar̥t/ /zward/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif zwart
IPA /zwar̥t/ /zward/

In anger spraoke[bewirk]