aanbinje

Mofers

Wirkwaord

Lemma

	houfzats	naevesjikkendj	óngersjikkendj	deilwaord
sjrif	ich binj get aan	mer ich binj get aan	det ich get aanbinj	ich höb get aangebónje
IPA	/ɪʝ bɪ̀ɲ ʝæd 'á:n/	/mær‿ɪ̽ʝ bɪ̀ɲ ʝæd 'á:n/	/dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd á:nbɪ̀ɲ/	/ɪç‿œ̽b ʝæd á:nɣəbʊ́ɲə/

aanbinje /á:nbɪ́ɲe/

1. (euvergenkelik) get (meis e bieës) mit 'n touw of 'ne reem örges aan vas make det 't neet eweg kan kómme

Aafbraeking

• aan-binj-e

Aafleijinge

• aanbinjing, aanbinjsel

Verwantje wäörd

• aanriete, aantrèkke, vasbinje

Samestèlling

• aan- + binje

Zagswies

• kort aangebónje zeen: opvlegendj van aard zeen, prikkelbaar van kerakter zeen (De voorman dae zie paerd kort mós aanbinje dieëj det dore ónberaekenbaarheid van 't bieës.)

Verveuging

(det ...)		ich		doe		det		veer		geer		zie		deilwaord
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
hujigen tied	sjrif	aanbinj		aanbinjs aanbindjs		aanbindj		aanbinje	aanbinjen	aanbindj		aanbinje	aanbinjen	aanbinjendj
	IPA	/á:nbɪ̀ɲ/		/á:nbɪ̀ɲ̊(c)s/	/á:nbɪ̀ɲ(ɟ)z/	/á:nbɪ̀ɲɟ/		/á:nbɪ́ɲe/	/á:nbɪ́ɲen/	/á:nbɪ̀ɲɟ/		/á:nbɪ́ɲe/	/á:nbɪ́ɲen/	/á:nbɪ́ɲeɲɟ/
vergangen tied	sjrif	aanbónj †aanbandj		aanbónjs †aanbandjs		aanbónj †aanbandj		aanbónje	aanbónjen	aanbónj		aanbónje	aanbónjen	aangebónje	aangebónjen
	IPA	/á:nbʊ̀ɲ/ /á:nbáɲɟ/		/á:nbʊ̀ɲ̊s/ /á:nbáɲ̊ɟ̊s/	/á:nbʊ̀ɲz/ /á:nbáɲɟz/	/á:nbʊ̀ɲ/ /á:nbáɲɟ/		/á:nbʊ́ɲə/	/á:nbʊ́ɲən/	/á:nbʊ̀ɲ/		/á:nbʊ́ɲə/	/á:nbʊ́ɲən/	/á:nɣəbʊ́ɲə/	/á:nɣəbʊ́ɲən/
vergangen tied (kónjunktief)	sjrif	aanbónj		aanbónjs		aanbónj		aanbónje	aanbónjen	aanbónj		aanbónje	aanbónjen	aangebónje	aangebónjen
	IPA	/á:nbʊ̀ɲ/		/á:nbʊ̀ɲ̊s/	/á:nbʊ̀ɲz/	/á:nbʊ̀ɲ/		/á:nbʊ́ɲə/	/á:nbʊ́ɲən/	/á:nbʊ̀ɲ/		/á:nbʊ́ɲə/	/á:nbʊ́ɲən/	/á:nɣəbʊ́ɲə/	/á:nɣəbʊ́ɲən/
gebi-jjendje wies	sjrif			binj aan!				binje-v'r aan		bindj aan!
	IPA			/bɪ̀ɲ á:n/				/bɪ́ɲever á:n/		/bɪ̀ɲɟ á:n/
substantivering		infinitief		gerundium I		gerundium II		supinum				participium
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	sjrif	aanbinje	aanbinjen	aangebinj ó		aanbinje	aanbinjen	aanbinjentaere		aanbinjentaeren		aangebinje		aangebinjen
	IPA	/á:nbɪ́ɲe/	/á:nbɪ́ɲen/	/á:nɣəbɪ̀ɲ/		/á:nbɪ́ɲe/	/á:nbɪ́ɲen/	/á:nbɪ́ɲen̥'tɛ̀:re/		/á:nbɪ́ɲen̥'tɛ̀:ren/		/á:nɣəbɪ́ɲe/		/á:nɣəbɪ́ɲen/

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: aanbènje

Frans: attacher Ingels: tether, bind(en:) Nederlandjs: aanbinden(nl:) Pruus: anbinden

Sjinees: 婁(zh:) Spaans: amarrar Zweeds: tjudra

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

aanbinje ó /á:nbɪ́ɲe/

1. (gerundium) gerundium II van aanbinje
   

Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking

• aan-binj-e

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	aanbinje	aanbinjen	—
	IPA	/á:nbɪ́ɲe/	/á:nbɪ́ɲen/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	aanbinje	aanbinjen	—
	IPA	/á:nbɪ́ɲe/	/á:nbɪ́ɲen/	—

Wirkwaord

Neet-lemma

aanbinje /á:nbɪ́ɲe/

1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aanbinje (in naevezats)
2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aanbinje (in naevezats)

Aafbraeking

• aan-binj-e

Variaasje

• (in houfzats) binje aan