aangaeve

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich gaef get aan mer ich gaef get aan det ich get aangaef ich höb get aangegaeve
IPA /ɪç ʝ̊ɛ́:f çæd 'á:n/ /mær‿ɪ̽ç ʝ̊ɛ́:f çæd 'á:n/ /dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd á:nʝɛ́:f/ /ɪç‿œ̽b ʝæd á:nɣəʝɛ́:ve/

aangaeve /á:nʝɛ́:ve/

  1. (euvergenkelik) get in grótter liene bekindj make
    Doe mós dudelik aangaeve waas te wils.
  2. (euvergenkelik) emes e veurwerp inne henj duje
    Gae mich dae pot sjroeap 'ns aan estebleef.
  3. (euvergenkelik) get bekindj make bie de euverheid
Aafbraeking
  • aan-gae-ve
Synonieme
Verwantje wäörd
Samestèlling
Zagswies
  • emes aangaeve: emes bie de pliesse melje veur 'n euvertraejing of e misdrief
  • zich gaon aangaeve: (reflexief) in óngertrouw gaon door bie de pestoear te gaon melje det me wiltj trouwe

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aangaef aanguuefs aanguuef aangaeve aangaeven aangef
aangaef
aangaeve aangaeven aangaevendj
IPA /á:nʝɛ́:f/ /á:nʝɛ́:v/ /á:nɣʉ̜̀æ̯̈fs/ /á:nɣʉ̜̀æ̯̈vz/ /á:nɣʉ̜̀æ̯̈f/ /á:nɣʉ̜̀æ̯̈v/ /á:nʝɛ́:ve/ /á:nʝɛ́:ven/ /á:nʝæf/
/á:nʝɛ̀:f/
/á:nʝæv/
/á:nʝɛ̀:v/
/á:nʝɛ́:ve/ /á:nʝɛ́:ven/ /á:nʝɛ́:veɲɟ/
vergangen tied sjrif aangaaf
aangoof
aangaafs
aangoofs
aangaaf
aangoof
aangove aangoven aangoof aangove aangoven aangegaeve
aangegaove
aangegaeven
aangegaoven
IPA /á:nɣá:f/
/á:nɣò:f/
/á:nɣá:v/
/á:nɣò:v/
/á:nɣá:fs/
/á:nɣò:fs/
/á:nɣá:vz/
/á:nɣò:vz/
/á:nɣá:f/
/á:nɣò:f/
/á:nɣá:v/
/á:nɣò:v/
/á:nɣó:və/ /á:nɣó:vən/ /á:nɣò:f/ /á:nɣò:v/ /á:nɣó:və/ /á:nɣó:vən/ /á:nɣəʝɛ́:ve/
/á:nɣəɣɒ́:və/
/á:nɣəʝɛ́:ven/
/á:nɣəɣɒ́:vən/
hujigen tied
(kónjunktief)
sjrif aangaef aangaefs aangaef aangaeve aangaeven aangaef aangaeve aangaeven aangaevendj
IPA /á:nʝɛ̀:f/ /á:nʝɛ̀:v/ /á:nʝɛ̀:fs/ /á:nʝɛ̀:vz/ /á:nʝɛ̀:f/ /á:nʝɛ̀:v/ /á:nʝɛ́:ve/ /á:nʝɛ́:ven/ /á:nʝɛ̀:f/ /á:nʝɛ̀:v/ /á:nʝɛ́:ve/ /á:nʝɛ́:ven/ /á:nʝɛ́:veɲɟ/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif aangoof aangoofs aangoof aangove aangoven aangoof aangove aangoven aangegaeve
aangegaove
aangegaeven
aangegaoven
IPA /á:nɣò:f/ /á:nɣò:v/ /á:nɣò:fs/ /á:nɣò:vz/ /á:nɣò:f/ /á:nɣò:v/ /á:nɣó:və/ /á:nɣó:vən/ /á:nɣò:f/ /á:nɣò:v/ /á:nɣó:və/ /á:nɣó:vən/ /á:nɣəʝɛ́:ve/
/á:nɣəɣɒ́:və/
/á:nɣəʝɛ́:ven/
/á:nɣəɣɒ́:vən/
gebi-jjendje wies sjrif gaef aan!
gae mich aan!
gaeve-v'r aan gaeftj aan!
gaef aan!
IPA /ʝɛ́:v á:n/
/ʝɛ́:mɪʝ á:n/
/ʝɛ́:vever á:n/ /ʝɛ̀:vɟ á:n/
/ʝɛ̀:v á:n/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aangaeve aangaeven aangegaef ó aangaeve aangaeven aangaeventaere aangaeventaeren aangegaeve aangegaeven
IPA /á:nʝɛ́:ve/ /á:nʝɛ́:ven/ /á:nɣəʝɛ́:f/ /á:nɣəʝɛ́:v/ /á:nʝɛ́:ve/ /á:nʝɛ́:ven/ /á:nʝɛ́:ven̥'tɛ̀:re/ /á:nʝɛ́:ven̥'tɛ̀:ren/ /á:nɣəʝɛ́:ve/ /á:nɣəʝɛ́:ven/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

aangaeve ó /á:nʝɛ́:ve/

  1. (gerundium) gerundium II van aangaeve
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • aan-gae-ve

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aangaeve aangaeven
IPA /á:nʝɛ́:ve/ /á:nʝɛ́:ven/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aangaeve aangaeven
IPA /á:nʝɛ́:ve/ /á:nʝɛ́:ven/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aangaeve /á:nʝɛ́:ve/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aangaeve
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aangaeve
Aafbraeking
  • aan-gae-ve