aanwieze

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

aanwieze (Nederlands: aanwijzen)

Verveuging

wis aan, wees aan, aangeweze


Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich wies get aan mer ich wies get aan det ich get aanwies ich höb get aangeweze
IPA /ɪç wí:s çæd 'á:n/ /mær‿ɪ̽ç wí:s çæd 'á:n/ /dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd á:nwí:s/ /ɪç‿œ̽b ʝæd á:nɣəwé:ze/

aanwieze /á:nwí:ze/

  1. (euvergenkelik) get tuine door te wieze
  2. (synoniem) anger waord veur aangaeve (get bekindj make)
  3. (synoniem) anger waord veur aanstèlle (toet 'n amb)
Aafbraeking
  • aan-wie-ze
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Samestèlling
Zagswies
  • emes mitte naas kónnen aanwieze: wuuert gezag bie 'n lichte besjöljiging, wen emes zich in 'n klóch perbeert te verstaeke
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 58.

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aanwies aanwies aanwies aanwieze aanwiezen aanwies aanwieze aanwiezen aanwiezendj
IPA /á:nwí:s/ /á:nwí:z/ /á:nwis/ /á:nwiz/ /á:nwis/ /á:nwiz/ /á:nwí:ze/ /á:nwí:zen/ /á:nwis/ /á:nwiz/ /á:nwí:ze/ /á:nwí:zen/ /á:nwí:zeɲɟ/
vergangen tied sjrif aanwees
aanweis
aanwees
aanweis
aanwees
aanweis
aanweze aanwezen aanwees aanweze aanwezen aangeweze aangewezen
IPA /á:nwé:s/
/á:nwɛ́i̯s/
/á:nwé:z/
/á:nwɛ́i̯z/
/á:nwé:s/
/á:nwɛ́i̯s/
/á:nwé:z/
/á:nwɛ́i̯z/
/á:nwé:s/
/á:nwɛ́i̯s/
/á:nwé:z/
/á:nwɛ́i̯z/
/á:nwé:ze/ /á:nwé:zen/ /á:nwé:s/ /á:nwé:z/ /á:nwé:ze/ /á:nwé:zen/ /á:nɣəwé:ze/ /á:nɣəwé:zen/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif aanwees aanwees aanwees aanweze aanwezen aanwees aanweze aanwezen aangeweze aangewezen
IPA /á:nwé:s/ /á:nwé:z/ /á:nwé:s/ /á:nwé:z/ /á:nwé:s/ /á:nwé:z/ /á:nwé:ze/ /á:nwé:zen/ /á:nwé:s/ /á:nwé:z/ /á:nwé:ze/ /á:nwé:zen/ /á:nɣəwé:ze/ /á:nɣəwé:zen/
gebi-jjendje wies sjrif wies aan! wieze-v'r aan wiestj aan!
wies aan!
IPA /wí:z á:n/ /wí:zever á:n/ /wí:zɟ á:n/
/wí:z á:n/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aanwieze aanwiezen aanwies ó aanwieze aanwiezen aanwiezentaere aanwiezentaeren aangewieze aangewiezen
IPA /á:nwí:ze/ /á:nwí:zen/ /á:nɣəwí:s/ /á:nɣəwí:z/ /á:nwí:ze/ /á:nwí:zen/ /á:nwí:zen̥'tɛ̀:re/ /á:nwí:zen̥'tɛ̀:ren/ /á:nɣəwí:ze/ /á:nɣəwí:zen/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

bewirk


Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aanwieze ó /á:nwí:ze/

  1. (gerundium) gerundium II van aanwieze
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • aan-wie-ze

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aanwieze aanwiezen
IPA /á:nwí:ze/ /á:nwí:zen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aanwieze aanwiezen
IPA /á:nwí:ze/ /á:nwí:zen/


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aanwieze /á:nwí:ze/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aanwieze (in naevezats)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aanwieze (in naevezats)
Aafbraeking
  • aan-wie-ze
Variaasje