aanmake

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich maak get aan mer ich maak get aan det ich get aanmaak ich höb get aangemaak
IPA /ɪç má:k ʝ̊æd 'á:n/ /mær‿ɪ̽ç má:k ʝ̊æd 'á:n/ /dæd‿ɪ̽ç ʝ̊æd á:nmá:k/ /ɪç‿œ̽b̥ ʝ̊æd á:nɣəmá:k/
e kaesken aanmake [1]

aanmake /á:nmá:kə/

  1. (euvergenkelik) laote beginne mit branje
    Maak mich die kaes 'ns aan det v'r 't hie gezellig kriege.
    Kins toe mich dae barbecue effekes aanmake?
  2. (euvergenkelik) örges mit aanvange, wie e bestandj oppe kómpjoeter
  3. (euvergenkelik) zich óngerein de leefdje verklaore, samen e stèl gaon vörme
    Jao, Peter en Mrie höbben 't aangemaak.
    Graad wil 't gaer aanmake mit An, meh zie wiltj neet.
  4. (euvergenkelik) 'n nuuj stóf vervaerdige, 'n nuuj óngerdeil vörme
    Ze zègke det es se bie 'n aesdiek de stert aafriets, det die dem zelf weer aanmaak.
Aafbraeking
  • aan-ma-ke
Synonieme
Verwantje wäörd
Samestèlling
Zagswies
  • mit emes/get aangemaak zeen: door emes/get verlaenge gewore zeen

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aanmaak aanmaaks aanmaak aanmake aanmaken aanmaak aanmake aanmaken aanmakendj
IPA /á:nmá:k/ /á:nmá:g/ /á:nmá:ks/ /á:nmá:gz/ /á:nmá:k/ /á:nmá:g/ /á:nmá:kə/ /á:nmá:kən/ /á:nmá:k/ /á:nmá:g/ /á:nmá:kə/ /á:nmá:kən/ /á:nmá:kəɲɟ/
vergangen tied sjrif aanmaakdje aanmaakdjen aanmaakdjes aanmaakdje aanmaakdjen aanmaakdje aanmaakdjen aanmaakdje aanmaakdjen aanmaakdje aanmaakdjen aangemaak
IPA /á:nmá:gɟə/ /á:nmá:gɟən/ /á:nmá:gɟəs/ /á:nmá:gɟəz/ /á:nmá:gɟə/ /á:nmá:gɟən/ /á:nmá:gɟə/ /á:nmá:gɟən/ /á:nmá:gɟə/ /á:nmá:gɟən/ /á:nmá:gɟə/ /á:nmá:gɟən/ /á:nɣəmá:k/ /á:nɣəmá:g/
gebi-jjendje wies sjrif maak aan! make-v'r aan maaktj aan!
maak aan!
IPA /má:g á:n/ /má:kəvər á:n/ /má:gɟ á:n/
/má:g á:n/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aanmake aanmaken aangemaak ó aanmake aanmaken aanmakentaere aanmakentaeren aangemake aangemaken
IPA /á:nmá:kə/ /á:nmá:kən/ /á:nɣəmá:k/ /á:nɣəmá:g/ /á:nmá:kə/ /á:nmá:kən/ /á:nmá:kən̥'tɛ̀:re/ /á:nmá:kən̥'tɛ̀:ren/ /á:nɣəmá:kə/ /á:nɣəmá:kən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

[4]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

aanmake ó /á:nmá:kə/

  1. (gerundium) gerundium II van aanmake
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • aan-ma-ke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aanmake aanmaken
IPA /á:nmá:kə/ /á:nmá:kən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aanmake aanmaken
IPA /á:nmá:kə/ /á:nmá:kən/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aanmake /á:nmá:kə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aanmake
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aanmake
Aafbraeking
  • aan-ma-ke