aanstaeke

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'n sigret aanstaeke [1]

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich staek emes aan mer ich staek emes aan det ich emes aanstaek ich höb emes aangestaoke
IPA /ɪç stɛ́:gʲ é:mez 'á:n/ /mær‿ɪ̽ç stɛ́:gʲ é:mez 'á:n/ /dæd‿ɪ̽ʝ é:mez á:n̥stɛ́:kʲ/ /ɪç‿œ̽b é:mez á:nɣəstɒ́:kə/

aanstaeke /á:n̥stɛ́:kʲe/

  1. (euvergenkelik) get in brandj staeke, vuur aanmake, örges bie vuur aanbringe
    Staek tich die sigret op en haad de moel.
  2. (euvergenkelik) 'n krenkdje die me zelf haet euverbringen aan emes anges
  3. (euvergenkelik) emes anges 't inzich gaeve get te doon det me zelf ouch duit door det te doon
  4. (euvergenkelik) get örges anges aan vasmake door te staeke
Aafbraeking
  • aan-stae-ke
Synonieme
Aafleijinge
Samestèlling
Zagswies
  • 't vuurken aanstaeke: de gebeurtenisse doon beginne (meis in negatieve beteikenis)
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 57.

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aanstaek aanstiks
aanstèks
aanstik
aanstèk
aanstaeke aanstaeken aanstek
aanstik
aanstèk
aanstaeke aanstaeken aanstaekendj
IPA /á:n̥stɛ́:kʲ/ /á:n̥stɛ́:gʲ/ /á:n̥stɪks/
/á:n̥ste̞ks/
/á:n̥stɪgz/
/á:n̥ste̞gz/
/á:n̥stɪkʲ/
/á:n̥ste̞kʲ/
/á:n̥stɪgʲ/
/á:n̥ste̞gʲ/
/á:n̥stɛ́:kʲe/ /á:n̥stɛ́:kʲen/ /á:n̥stækʲ/
/á:n̥stɪkʲ/
/á:n̥ste̞kʲ/
/á:n̥stægʲ/
/á:n̥stɪgʲ/
/á:n̥ste̞gʲ/
/á:n̥stɛ́:kʲe/ /á:n̥stɛ́:kʲen/ /á:n̥stɛ́:kʲeɲɟ/
vergangen tied sjrif aanstaak
aanstook
aanstaaks
aanstooks
aanstaak
aanstook
aanstoke aanstoken aanstook aanstoke aanstoken aangestaoke aangestaoken
IPA /á:n̥stá:k/
/á:n̥stò:k/
/á:n̥stá:g/
/á:n̥stò:g/
/á:n̥stá:ks/
/á:n̥stò:ks/
/á:n̥stá:gz/
/á:n̥stò:gz/
/á:n̥stá:k/
/á:n̥stò:k/
/á:n̥stá:g/
/á:n̥stò:g/
/á:n̥stò:kə/ /á:n̥stò:kən/ /á:n̥stò:k/ /á:n̥stò:g/ /á:n̥stò:kə/ /á:n̥stò:kən/ /á:nɣəstɒ́:kə/ /á:nɣəstɒ́:kən/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif aanstook aanstooks aanstook aanstoke aanstoken aanstook aanstoke aanstoken aangestaoke aangestaoken
IPA /á:n̥stò:k/ /á:n̥stò:g/ /á:n̥stò:ks/ /á:n̥stò:gz/ /á:n̥stò:k/ /á:n̥stò:g/ /á:n̥stò:kə/ /á:n̥stò:kən/ /á:n̥stò:k/ /á:n̥stò:g/ /á:n̥stò:kə/ /á:n̥stò:kən/ /á:nɣəstɒ́:kə/ /á:nɣəstɒ́:kən/
gebi-jjendje wies sjrif staek aan! staeke-v'r aan staek aan!
staektj aan!
IPA /stɛ́:gʲ á:n/ /stɛ́:kʲever á:n̥/ /stɛ́:gʲ á:n/
/stɛ́:gʲɟ á:n/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aanstaeke aanstaeken aangestaek ó aanstaeke aanstaeken aanstaekentaere aanstaekentaeren aangestaeke aangestaeken
IPA /á:n̥stɛ́:kʲe/ /á:n̥stɛ́:kʲen/ /á:nɣəstɛ́:kʲ/ /á:nɣəstɛ́:gʲ/ /á:n̥stɛ́:kʲe/ /á:n̥stɛ́:kʲen/ /á:n̥stɛ́:kʲen̥'tɛ̀:re/ /á:n̥stɛ́:kʲen̥'tɛ̀:ren/ /á:nɣəstɛ́:kʲe/ /á:nɣəstɛ́:kʲen/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aanstaeke ó /á:n̥stɛ́:kʲe/

  1. (gerundium) gerundium II van aanstaeke
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • aan-stae-ke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aanstaeke aanstaeken
IPA /á:n̥stɛ́:kʲe/ /á:n̥stɛ́:kʲen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aanstaeke aanstaeken
IPA /á:n̥stɛ́:kʲe/ /á:n̥stɛ́:kʲen/


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aanstaeke /á:n̥stɛ́:kʲe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aanstaeke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aanstaeke
Aafbraeking
  • aan-stae-ke