Naar inhoud springen

aanzitte

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

aanzitte (Nederlands: aanzitten)

Verveuging

zit aan, zoot aan, aangezaete


Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]
houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich zit get aan mer ich zit get aan det ich get aanzit ich höb get aangezaete
IPA /ɪʝ zɪt ʝ̊æd 'á:n/ /mær‿ɪ̽ʝ zɪt ʝ̊æd 'á:n/ /dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd á:nzɪt/ /ɪç‿œ̽b ʝæd á:nɣəzɛ́:te/

aanzitte [sedere] /á:nzɪte/

  1. (euvergenkelik) (aan get zitte > örges ~) get mitte henj aanrake
Raod

Dit waord sjrief me meis los, ómdet 't deil "aan" feitelik e veurzitsel is: Ich zit neet aan dich!

Aafbraeking
  • aan-zit-te
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verveuging

[bewirk]
(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aanzit aanzits aanzitj aanzitte aanzitten aanzitj aanzitte aanzitten aanzittendj
IPA /á:nzɪt/ /á:nzɪd/ /á:nzɪts/ /á:nzɪdz/ /á:nzɪc/ /á:nzɪɟ/ /á:nzɪte/ /á:nzɪten/ /á:nzɪc/ /á:nzɪɟ/ /á:nzɪte/ /á:nzɪten/ /á:nzɪteɲɟ/
vergangen tied sjrif aanzaat
aanzoot
aanzaats
aanzoots
aanzaat
aanzoot
aanzote aanzoten aanzootj aanzote aanzoten aangezaete aangezaete
IPA /á:nzá:t/
/á:nzò:t/
/á:nzá:d/
/á:nzò:d/
/á:nzá:ts/
/á:nzò:ts/
/á:nzá:dz/
/á:nzò:dz/
/á:nzá:t/
/á:nzò:t/
/á:nzá:d/
/á:nzò:d/
/á:nzò:tə/ /á:nzò:tən/ /á:nzò:c/ /á:nzò:ɟ/ /á:nzò:tə/ /á:nzò:tən/ /á:nɣəzɛ́:te/ /á:nɣəzɛ́:ten/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif aanzoot aanzoots aanzoot aanzote aanzoten aanzootj aanzote aanzoten aangezaete aangezaete
IPA /á:nzò:t/ /á:nzò:d/ /á:nzò:ts/ /á:nzò:dz/ /á:nzò:t/ /á:nzò:d/ /á:nzò:tə/ /á:nzò:tən/ /á:nzò:c/ /á:nzò:ɟ/ /á:nzò:tə/ /á:nzò:tən/ /á:nɣəzɛ́:te/ /á:nɣəzɛ́:ten/
gebi-jjendje wies sjrif zit aan! zitte-v'r aan zitj aan!
IPA /zɪd á:n/ /zɪtever á:n/ /zɪɟ á:n/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aanzitte aanzitten aangezit ó aanzitte aanzitten aanzittentaere aanzittentaeren aangezitte aangezitten
IPA /á:nzɪte/ /á:nzɪten/ /á:nɣəzɪt/ /á:nɣəzɪd/ /á:nzɪte/ /á:nzɪten/ /á:nzɪten̥'tɛ̀:re/ /á:nzɪten̥'tɛ̀:ren/ /á:nɣəzɪte/ /á:nɣəzɪten/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk


Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]
houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich zit get aan mer ich zit get aan det ich get aanzit ich höb get aangezatj
IPA /ɪʝ zɪt çæd 'á:n/ /mær‿ɪ̽ʝ zɪt çæd 'á:n/ /dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd á:nzɪt/ /ɪç‿œ̽b ʝæd á:nɣəzac/

aanzitte [ponere] /á:nzɪte/

  1. (euvergenkelik) get aan get vasmake (wie van e liefdeil)
  2. (óneuvergenkelik) tewaegbringe det luuj diekker wuuert door 't aete
    Aerpel zitten allein mer aan.
  3. (euvergenkelik) get in wirking zitte, get in gang bringe, daoveur zeen det get aangeit
  4. (euvergenkelik) de meugelikheid aop zitte det me get kan doon, meugelik make
  5. (euvergenkelik) 'ne meziektoean inzitte
  6. (ergatief) 'n koosj vörme wodoor get blief plekken aan get
  7. (euvergenkelik) de naodrök ligken op get
Aafbraeking
  • aan-zit-te
Antoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Samestèlling
Zagswies
  • emes aanzitte toet get: daoveur zeen det emes get duit, emes aanspäöre
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 59.

Verveuging

[bewirk]
(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aanzit aanzits aanzitj aanzitte aanzitten aanzitj aanzitte aanzitten aanzittendj
IPA /á:nzɪt/ /á:nzɪd/ /á:nzɪts/ /á:nzɪdz/ /á:nzɪc/ /á:nzɪɟ/ /á:nzɪte/ /á:nzɪten/ /á:nzɪc/ /á:nzɪɟ/ /á:nzɪte/ /á:nzɪten/ /á:nzɪteɲɟ/
vergangen tied sjrif aanzat aanzats aanzat aanzatte aanzatten aanzatj aanzatte aanzatten aangezatj
IPA /á:nzat/ /á:nzad/ /á:nzats/ /á:nzadz/ /á:nzat/ /á:nzad/ /á:nzatə/ /á:nzatən/ /á:nzac/ /á:nzaɟ/ /á:nzatə/ /á:nzatən/ /á:nɣəzac/ /á:nɣəzaɟ/
gebi-jjendje wies sjrif zit aan! zitte-v'r aan zitj aan!
IPA /zɪd á:n/ /zɪtever á:n/ /zɪɟ á:n/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aanzitte aanzitten aangezit ó aanzitte aanzitten aanzittentaere aanzittentaeren aangezitte aangezitten
IPA /á:nzɪte/ /á:nzɪten/ /á:nɣəzɪt/ /á:nɣəzɪd/ /á:nzɪte/ /á:nzɪten/ /á:nzɪten̥'tɛ̀:re/ /á:nzɪten̥'tɛ̀:ren/ /á:nɣəzɪte/ /á:nɣəzɪten/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

bewirk


[3]

bewirk


[4]

bewirk


Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

aanzitte ó /á:nzɪte/

  1. (gerundium) gerundium II van aanzitte
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

De vörm vanne wirkwäörd "aanzitte (sedere)" en "aanzitte (ponere)" kómmen hie euverein.

Aafbraeking
  • aan-zit-te

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aanzitte aanzitten
IPA /á:nzɪte/ /á:nzɪten/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aanzitte aanzitten
IPA /á:nzɪte/ /á:nzɪten/


In anger spraoke

[bewirk]

[de meugelikheid gaeve]

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

aanzitte /á:nzɪte/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aanzitte (in naevezats)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aanzitte (in naevezats)
Raod

De vörm vanne wirkwäörd "aanzitte (sedere)" en "aanzitte (ponere)" kómmen hie euverein.

Aafbraeking
  • aan-zit-te
Zagswies

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

aanzitte /á:nzɪte/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van aanzit
Aafbraeking
  • aan-zit-te