aanligke

Mofers

Wirkwaord

Lemma

	houfzats	naevesjikkendj	óngersjikkendj	deilwaord
sjrif	ich ligk aan	mer ich ligk aan	det ich aanligk	ich bön aangelaenge
IPA	/ɪʝ lɪgʲ 'á:n/	/mær‿ɪ̽ʝ lɪgʲ 'á:n/	/dæd‿ɪ̽ʝ á:nlɪgʲ/	/ɪʝ bœ̀n á:nɣəlɛ́:ŋe/

aanligke [iacere] /á:nlɪgʲe/

1. (ergatief) (~ taenge get) drek in aanraking ligke mit get
2. (ergatief) taengen 'ne randj ligke (wie bie 't biljare)

   Ligke die bel noe aan, of neet?

3. (ergatief) taengenein ligke

Aafbraeking

• aan-ligk-e

Samestèlling

• aan- + ligke

Vermeljing

• Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 56.

Verveuging

(det ...)		ich		doe		det		veer		geer		zie		deilwaord
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
hujigen tied	sjrif	aanligk		aanligks		aanligk		aanligke	aanligken	aanligk		aanligke	aanligken	aanligkendj
	IPA	/á:nlɪgʲ/		/á:nlɪg̊s/	/á:nlɪgz/	/á:nlɪgʲ/		/á:nlɪgʲe/	/á:nlɪgʲen/	/á:nlɪgʲ/		/á:nlɪgʲe/	/á:nlɪgʲen/	/á:nlɪgʲeɲɟ/
vergangen tied	sjrif	aanlaag aanloog		aanlaags aanloogs		aanlaag aanloog		aanloge	aanlogen	aanloog		aanloge	aanlogen	aangelaenge aangelaege	aangelaengen aangelaegen
	IPA	/á:nlá:x/ /á:nlò:x/	/á:nlá:ɣ/ /á:nlò:ɣ/	/á:nlá:xs/ /á:nlò:xs/	/á:nlá:ɣz/ /á:nlò:ɣz/	/á:nlá:x/ /á:nlò:x/	/á:nlá:ɣ/ /á:nlò:ɣ/	/á:nló:ɣə/	/á:nló:ɣən/	/á:nlò:x/	/á:nlò:ɣ/	/á:nló:ɣə/	/á:nló:ɣən/	/á:nɣəlɛ́:ŋe/ /á:nɣəlɛ́:ʝe/	/á:nɣəlɛ́:ŋen/ /á:nɣəlɛ́:ʝen/
vergangen tied (kónjunktief)	sjrif	aanloog		aanloogs		aanloog		aanloge	aanlogen	aanloog		aanloge	aanlogen	aangelaenge aangelaege	aangelaengen aangelaegen
	IPA	/á:nlò:x/	/á:nlò:ɣ/	/á:nlò:xs/	/á:nlò:ɣz/	/á:nlò:x/	/á:nlò:ɣ/	/á:nló:ɣə/	/á:nló:ɣən/	/á:nlò:x/	/á:nlò:ɣ/	/á:nló:ɣə/	/á:nló:ɣən/	/á:nɣəlɛ́:ŋe/ /á:nɣəlɛ́:ʝe/	/á:nɣəlɛ́:ŋen/ /á:nɣəlɛ́:ʝen/
gebi-jjendje wies	sjrif			ligk aan!				ligke-v'r aan		ligktj aan! ligk aan!
	IPA			/lɪgʲ á:n/				/lɪgʲever á:n/		/lɪgʲ(ɟ) á:n/
substantivering		infinitief		gerundium I		gerundium II		supinum				participium
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	sjrif	aanligke	aanligken	aangeligk ó		aanligke	aanligken	aanligkentaere		aanligkentaeren		aangeligke		aangeligken
	IPA	/á:nlɪgʲe/	/á:nlɪgʲen/	/á:nɣəlɪt/		/á:nlɪgʲe/	/á:nlɪgʲen/	/á:nlɪgʲen̥'tɛ̀:re/		/á:nlɪgʲen̥'tɛ̀:ren/		/á:nɣəlɪgʲe/		/á:nɣəlɪgʲen/

In anger spraoke

[1]

• Nederlandjs: aanliggen

Wirkwaord

Lemma

	houfzats	naevesjikkendj	óngersjikkendj	deilwaord
sjrif	ich ligk get aan	mer ich ligk get aan	det ich get aanligk	ich höb get aangelag
IPA	/ɪʝ lɪgʲ ʝæd 'aan/	/mær‿ɪ̽ʝ lɪgʲ ʝæd 'aan/	/dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd á:nlɪgʲ/	/ɪç‿œ̽b ʝæd á:nɣəlax/

aanligke [ponere] /á:nlɪgʲe/

1. (euvergenkelik) daoveur zorge det get in ligkendjen toestandj aan get vas zitj
2. (euvergenkelik) e deil infrastruktuur make (wie van 'ne waeg, 'nen haof of e paad)
3. (euvergenkelik) e sjeetwaopen inne richtige standj bringe veur daomit te sjete
4. (óneuvergenkelik) (reflexief) (zich ~ mit emes) óngewinsdjen ómgank höbbe mit emes (nao 't idee vanne spraeker)
5. (synoniem) (euvergenkelik) (óneuvergenkelik) anger waord veur aanmaere

Aafbraeking

• aan-ligk-e

Aafleijinge

• aanligk

Verwantje wäörd

• aanbringe, aanzitte, opzitte

Samestèlling

• aan- + ligke

Verveuging

(det ...)		ich		doe		det		veer		geer		zie		deilwaord
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
hujigen tied	sjrif	aanligk		aanligks		aanligk		aanligke	aanligken	aanligk		aanligke	aanligken	aanligkendj
	IPA	/á:nlɪgʲ/		/á:nlɪg̊s/	/á:nlɪgz/	/á:nlɪgʲ/		/á:nlɪgʲe/	/á:nlɪgʲen/	/á:nlɪgʲ/		/á:nlɪgʲe/	/á:nlɪgʲen/	/á:nlɪgʲeɲɟ/
vergangen tied	sjrif	aanlag		aanlags		aanlag		aanlagte	aanlagten	aanlag		aanlagte	aanlagten	aangelag
	IPA	/á:nlax/	/á:nlaɣ/	/á:nlaxs/	/á:nlaɣz/	/á:nlax/	/á:nlaɣ/	/á:nlaxtə/	/á:nlaxtən/	/á:nlax/	/á:nlaɣ/	/á:nlaxtə/	/á:nlaxtən/	/á:nɣəlax/	/á:nɣəlaɣ/
gebi-jjendje wies	sjrif			ligk aan!				ligke-v'r aan		ligktj aan! ligk aan!
	IPA			/lɪgʲ á:n/				/lɪgʲever á:n/		/lɪgʲɟ á:n/ /lɪgʲ á:n/
substantivering		infinitief		gerundium I		gerundium II		supinum				participium
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	sjrif	aanligke	aanligken	aangeligk ó		aanligke	aanligken	aanligkentaere		aanligkentaeren		aangeligke		aangeligken
	IPA	/á:nlɪgʲe/	/á:nlɪgʲen/	/á:nɣəlɪgʲ/		/á:nlɪgʲe/	/á:nlɪgʲen/	/á:nlɪgʲen̥'tɛ̀:re/		/á:nlɪgʲen̥'tɛ̀:ren/		/á:nɣəlɪgʲe/		/á:nɣəlɪgʲen/

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: aanlèkge
• Nederlandjs: aanleggen^(nl:)

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

aanligke ó /á:nlɪgʲe/

1. (gerundium) gerundium II van aanligke
   

Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

De vörm vanne wirkwäörd "aanligke (iacere)" en "aanligke (ponere)" kómmen hie euverein.

Aafbraeking

• aan-ligk-e

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	aanligke	aanligken	—
	IPA	/á:nlɪgʲe/	/á:nlɪgʲen/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	aanligke	aanligken	—
	IPA	/á:nlɪgʲe/	/á:nlɪgʲen/	—

Wirkwaord

Neet-lemma

aanligke /á:nlɪgʲe/

1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aanligke (in naevezats)
2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aanligke (in naevezats)

Raod

De vörm vanne wirkwäörd "aanligke (iacere)" en "aanligke (ponere)" kómmen hie euverein.

Aafbraeking

• aan-ligk-e

Variaasje

• (in houfzats) ligke aan