Naar inhoud springen

aanligke

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]
houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich ligk aan mer ich ligk aan det ich aanligk ich bön aangelaenge
IPA /ɪʝ lɪgʲ 'á:n/ /mær‿ɪ̽ʝ lɪgʲ 'á:n/ /dæd‿ɪ̽ʝ á:nlɪgʲ/ /ɪʝ bœ̀n á:nɣəlɛ́:ŋe/

aanligke [iacere] /á:nlɪgʲe/

  1. (ergatief) (~ taenge get) drek in aanraking ligke mit get
  2. (ergatief) taengen 'ne randj ligke (wie bie 't biljare)
    Ligke die bel noe aan, of neet?
  3. (ergatief) taengenein ligke
Aafbraeking
  • aan-ligk-e
Samestèlling
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 56.

Verveuging

[bewirk]
(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aanligk aanligks aanligk aanligke aanligken aanligk aanligke aanligken aanligkendj
IPA /á:nlɪgʲ/ /á:nlɪg̊s/ /á:nlɪgz/ /á:nlɪgʲ/ /á:nlɪgʲe/ /á:nlɪgʲen/ /á:nlɪgʲ/ /á:nlɪgʲe/ /á:nlɪgʲen/ /á:nlɪgʲeɲɟ/
vergangen tied sjrif aanlaag
aanloog
aanlaags
aanloogs
aanlaag
aanloog
aanloge aanlogen aanloog aanloge aanlogen aangelaenge
aangelaege
aangelaengen
aangelaegen
IPA /á:nlá:x/
/á:nlò:x/
/á:nlá:ɣ/
/á:nlò:ɣ/
/á:nlá:xs/
/á:nlò:xs/
/á:nlá:ɣz/
/á:nlò:ɣz/
/á:nlá:x/
/á:nlò:x/
/á:nlá:ɣ/
/á:nlò:ɣ/
/á:nló:ɣə/ /á:nló:ɣən/ /á:nlò:x/ /á:nlò:ɣ/ /á:nló:ɣə/ /á:nló:ɣən/ /á:nɣəlɛ́:ŋe/
/á:nɣəlɛ́:ʝe/
/á:nɣəlɛ́:ŋen/
/á:nɣəlɛ́:ʝen/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif aanloog aanloogs aanloog aanloge aanlogen aanloog aanloge aanlogen aangelaenge
aangelaege
aangelaengen
aangelaegen
IPA /á:nlò:x/ /á:nlò:ɣ/ /á:nlò:xs/ /á:nlò:ɣz/ /á:nlò:x/ /á:nlò:ɣ/ /á:nló:ɣə/ /á:nló:ɣən/ /á:nlò:x/ /á:nlò:ɣ/ /á:nló:ɣə/ /á:nló:ɣən/ /á:nɣəlɛ́:ŋe/
/á:nɣəlɛ́:ʝe/
/á:nɣəlɛ́:ŋen/
/á:nɣəlɛ́:ʝen/
gebi-jjendje wies sjrif ligk aan! ligke-v'r aan ligktj aan!
ligk aan!
IPA /lɪgʲ á:n/ /lɪgʲever á:n/ /lɪgʲ(ɟ) á:n/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aanligke aanligken aangeligk ó aanligke aanligken aanligkentaere aanligkentaeren aangeligke aangeligken
IPA /á:nlɪgʲe/ /á:nlɪgʲen/ /á:nɣəlɪt/ /á:nlɪgʲe/ /á:nlɪgʲen/ /á:nlɪgʲen̥'tɛ̀:re/ /á:nlɪgʲen̥'tɛ̀:ren/ /á:nɣəlɪgʲe/ /á:nɣəlɪgʲen/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]
houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich ligk get aan mer ich ligk get aan det ich get aanligk ich höb get aangelag
IPA /ɪʝ lɪgʲ ʝæd 'aan/ /mær‿ɪ̽ʝ lɪgʲ ʝæd 'aan/ /dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd á:nlɪgʲ/ /ɪç‿œ̽b ʝæd á:nɣəlax/

aanligke [ponere] /á:nlɪgʲe/

  1. (euvergenkelik) daoveur zorge det get in ligkendjen toestandj aan get vas zitj
  2. (euvergenkelik) e deil infrastruktuur make (wie van 'ne waeg, 'nen haof of e paad)
  3. (euvergenkelik) e sjeetwaopen inne richtige standj bringe veur daomit te sjete
  4. (óneuvergenkelik) (reflexief) (zich ~ mit emes) óngewinsdjen ómgank höbbe mit emes (nao 't idee vanne spraeker)
  5. (synoniem) (euvergenkelik) (óneuvergenkelik) anger waord veur aanmaere
Aafbraeking
  • aan-ligk-e
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verveuging

[bewirk]
(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aanligk aanligks aanligk aanligke aanligken aanligk aanligke aanligken aanligkendj
IPA /á:nlɪgʲ/ /á:nlɪg̊s/ /á:nlɪgz/ /á:nlɪgʲ/ /á:nlɪgʲe/ /á:nlɪgʲen/ /á:nlɪgʲ/ /á:nlɪgʲe/ /á:nlɪgʲen/ /á:nlɪgʲeɲɟ/
vergangen tied sjrif aanlag aanlags aanlag aanlagte aanlagten aanlag aanlagte aanlagten aangelag
IPA /á:nlax/ /á:nlaɣ/ /á:nlaxs/ /á:nlaɣz/ /á:nlax/ /á:nlaɣ/ /á:nlaxtə/ /á:nlaxtən/ /á:nlax/ /á:nlaɣ/ /á:nlaxtə/ /á:nlaxtən/ /á:nɣəlax/ /á:nɣəlaɣ/
gebi-jjendje wies sjrif ligk aan! ligke-v'r aan ligktj aan!
ligk aan!
IPA /lɪgʲ á:n/ /lɪgʲever á:n/ /lɪgʲɟ á:n/
/lɪgʲ á:n/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aanligke aanligken aangeligk ó aanligke aanligken aanligkentaere aanligkentaeren aangeligke aangeligken
IPA /á:nlɪgʲe/ /á:nlɪgʲen/ /á:nɣəlɪgʲ/ /á:nlɪgʲe/ /á:nlɪgʲen/ /á:nlɪgʲen̥'tɛ̀:re/ /á:nlɪgʲen̥'tɛ̀:ren/ /á:nɣəlɪgʲe/ /á:nɣəlɪgʲen/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

bewirk


Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

aanligke ó /á:nlɪgʲe/

  1. (gerundium) gerundium II van aanligke
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

De vörm vanne wirkwäörd "aanligke (iacere)" en "aanligke (ponere)" kómmen hie euverein.

Aafbraeking
  • aan-ligk-e

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aanligke aanligken
IPA /á:nlɪgʲe/ /á:nlɪgʲen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aanligke aanligken
IPA /á:nlɪgʲe/ /á:nlɪgʲen/


Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

aanligke /á:nlɪgʲe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aanligke (in naevezats)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aanligke (in naevezats)
Raod

De vörm vanne wirkwäörd "aanligke (iacere)" en "aanligke (ponere)" kómmen hie euverein.

Aafbraeking
  • aan-ligk-e
Variaasje