ligke

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne ligkendjen [1] hóndj

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ligke [iacere] /lɪgʲe/

  1. (óneuvergenkelik) zich in 'ne platten toestandj van rös bevinje
    Kies wie fijn daen hóndj dao van 't zunke ligk te genete.
  2. (ergatief) zich op 'n zeker plaats bevinje
    Wo ligk die meule wootj g'r 't euver gadj höb prónt?
  3. (modaal) guuef aan det get 'nen doer haet (negatief gebroek)
    Det zeen van die luuj die allein meh ligke zoepe.
Raod

Bieje modaal beteikenis wuuert "te" neet ummer gebroek, wie det in 't Nederlandjs waal is. De regel is det "te" ummer volg bieje verbaoge vorm, meh noeatj nao d'n infinitief:

  • Ligks toe alweer nieks te doon? Hang die was 'ns op! ("ligks" is 'ne verbaoge vorm, dus "te")
  • Doe zeen van die luuj die allein meh ligke moele/vervaele/wazele/zeivere. ("ligke" is ónverbaogen en infinitief, dus gein "te")
Aafbraeking
  • ligk-e
Aafleijinge
Zagswies
  • aan ligke (aksent op aan):
    1. taengen 'ne randj ligke (wie bie 't biljare)
      Ligke die bel noe aan, of neet?
    2. taengenein ligke
  • aan ligke/zitte: sónger ruumdje daotösse, mer ouch sónger spanning (gezag van matterjale)
    Die sjroef mót neet vaster gedrejdj waere; die mót allein aan ligke.
  • heim get laote ligke wie 't ligk: neet väöl poetse
  • get (höbbe) laote ligke: get vergaete zeen mit te numme
    Wo höb ich mien sleutele noe laote ligke?
  • oppe straot ligke: te väöl oppe straot zeen

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif ligk ligks ligk ligke ligken ligk ligke ligken ligkendj
IPA /lɪgʲ/ /lɪg̊s/ /lɪgz/ /lɪgʲ/ /lɪgʲe/ /lɪgʲen/ /lɪgʲ/ /lɪgʲe/ /lɪgʲen/ /lɪgʲeɲɟ/
vergangen tied sjrif laag
loog
laags
loogs
laag
loog
loge logen loog loge logen gelaenge
gelaege
gelaengen
gelaegen
IPA /lá:x/
/lò:x/
/lá:ɣ/
/lò:ɣ/
/lá:xs/
/lò:xs/
/lá:ɣz/
/lò:ɣz/
/lá:x/
/lò:x/
/lá:ɣ/
/lò:ɣ/
/ló:ɣə/ /ló:ɣən/ /lò:x/ /lò:ɣ/ /ló:ɣə/ /ló:ɣən/ /ɣə'lɛ́:ŋe/
/ɣə'lɛ́:ʝe/
/ɣə'lɛ́:ŋen/
/ɣə'lɛ́:ʝen/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif loog loogs loog loge logen loog loge logen gelaenge
gelaege
gelaengen
gelaegen
IPA /lò:x/ /lò:ɣ/ /lò:xs/ /lò:ɣz/ /lò:x/ /lò:ɣ/ /ló:ɣə/ /ló:ɣən/ /lò:x/ /lò:ɣ/ /ló:ɣə/ /ló:ɣən/ /ɣə'lɛ́:ŋe/
/ɣə'lɛ́:ʝe/
/ɣə'lɛ́:ŋen/
/ɣə'lɛ́:ʝen/
gebi-jjendje wies sjrif ligk! ligke-v'r ligktj!
ligk!
IPA /lɪgʲ/ /lɪgʲever/ /lɪg̊ʲc/ /lɪgʲɟ/
/lɪgʲ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif ligke ligken geligk ó ligke ligken ligkentaere ligkentaeren geligke geligken
IPA /lɪgʲe/ /lɪgʲen/ /ɣə'lɪgʲ/ /lɪgʲe/ /lɪgʲen/ /lɪgʲen̥'tɛ̀:re/ /lɪgʲen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'lɪgʲe/ /ɣə'lɪgʲen/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ligke [ponere] /lɪgʲe/

  1. (euvergenkelik) get zoea plaatsen of sjikke det 't zich in 'ne platten toestandj geit bevinje
    Ligk mich die gezèt mer effen oppe taofel.
  2. (reflexief) zich in 'ne ligkendjen ([↑1]) toestandj gaon bevinje
    Doe bös meug; ligk tich mer effekes op die bank.
  3. (óneuvergenkelik) eier make (gezag van veugel en hinne)
    Det zeen aaj hinne; die ligke nimmieë.
    Dae Ed pakdje zich de bèste plaats en lag zich drek póntefekaal middeninne kamer oppe bank.
  4. (ergatief) (reflexief) (euverdrechtelik) oetsjeie (gezag van waersversjiensele)
    De windj is zich gaon ligke.
  5. (euvergenkelik) örges aafstandj van doon
  6. (euvergenkelik) (ajerwèts) e bedraag betale
  7. (reflexief) (ajerwèts) 't verzit taenge get opgaeve
Aafbraeking
  • ligk-e
Variaasje
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Daoróm is nieks gezag: opgevaadj, inne kas gelag! = Det wuuert gezag wen me Daoróm! es antjwaord gekregen haet veur aan te gaeve det det gei good antjwaord is.

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif ligk ligks ligk ligke ligken ligk ligke ligken ligkendj
IPA /lɪgʲ/ /lɪg̊s/ /lɪgz/ /lɪgʲ/ /lɪgʲe/ /lɪgʲen/ /lɪgʲ/ /lɪgʲe/ /lɪgʲen/ /lɪgʲeɲɟ/
vergangen tied sjrif lag lags lag lagte lagten lag lagte lagten gelag
IPA /lax/ /laɣ/ /laxs/ /laɣz/ /lax/ /laɣ/ /laxtə/ /laxtən/ /lax/ /laɣ/ /laxtə/ /laxtən/ /ɣə'lax/ /ɣə'laɣ/
gebi-jjendje wies sjrif ligk! ligke-v'r ligktj!
ligk!
IPA /lɪgʲ/ /lɪgʲever/ /lɪg̊c/ /lɪgɟ/
/lɪgʲ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif ligke ligken geligk ó ligke ligken ligkentaere ligkentaeren geligke geligken
IPA /lɪgʲe/ /lɪgʲen/ /ɣə'lɪgʲ/ /lɪgʲe/ /lɪgʲen/ /lɪgʲen̥'tɛ̀:re/ /lɪgʲen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'lɪgʲe/ /ɣə'lɪgʲen/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ligke ó /lɪgʲe/

  1. (gerundium) gerundium II van ligke
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

De vörm vanne wirkwäörd "ligke (iacere)" en "ligke (ponere)" kómmen hie euverein.

Aafbraeking
  • ligk-e

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ligke ligken
IPA /lɪgʲe/ /lɪgʲen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif ligke ligken
IPA /lɪgʲe/ /lɪgʲen/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

ligke /lɪgʲe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van ligke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van ligke
Raod

De vörm vanne wirkwäörd "ligke (iacere)" en "ligke (ponere)" kómmen hie euverein.

Aafbraeking
  • ligk-e