breef

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne breef mit 'nen ómslaag

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

breef m /brè:f/

  1. e gesjreve besjeid van emes anges, meis in 'nen ómslaag versjik mitte pos, mer ouch gewuuen mitte handj aangereik
Aafbraeking
  • breef
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Det gaef ich dich op e breefke: Det verzeker ich dich.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif breef breve breven
IPA /brè:f/ /brè:v/ /bré:ve/ /bré:ven/
dim. sjrif breefke breefken breefkes
IPA /brè:fkʲe/ /brè:fkʲen/ /brè:fkʲes/ /brè:fkʲez/
dat. sjrif breef breve breven
IPA /brè:f/ /brè:v/ /bré:ve/ /bré:ven/

In anger spraoke[bewirk]