deens

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

deens m /dè:n̥s/

  1. 't verlieëne van hulp of biestandj, de hanjeling van 't dene veur 't algemein good
  2. 'n instèlling die 'n óngerdeil is van e grótter gehieël
  3. (kirk) 't oetdrage van 't gluif
  4. 't denen es milletaer
  5. (synoniem) anger waord veur mès (katteliekken ieëredeens)
  6. (synoniem) anger waord veur sjiech
Aafbraeking
  • deens
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • deens doon (es): 'n bepaoldje functie höbbe
    Die deur duit ouch good deens veure vlege boete te haje.
  • in deens gewaes zeen: es milletaer gedeendj höbbe

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif deens deenste deensten
IPA /dè:n̥s/ /dè:nz/ /dè:n̥ste/ /dè:n̥sten/
dim. sjrif deenske deensken deenskes
IPA /dè:n̥skʲe/ /dè:n̥skʲen/ /dè:n̥skʲes/ /dè:n̥skʲez/
dat. sjrif deens deenste deensten
IPA /dè:n̥s/ /dè:nz/ /dè:n̥ste/ /dè:n̥sten/

In anger spraoke[bewirk]

[1]