ei

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'n ei [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ei ó /ɛ́i̯/

  1. (bieëster) de keenfaas van veugel, vèssen en anger bieëster, bestäöndje oet 'n, meis hel, sjaal en 't imprio
  2. (aeteswaar) 'n [1], klaorgemaak veur te kónnen aete
  3. de vrouwelike keencel die samesmultj mitte mannelike zaodcel veure veurplantjing
  4. (euverdrechtelik) emes dae hieël dóm is
  5. 'n groeate rotonde mit 'n aansloeting op 'ne snelwaeg
    Vaar mer euver 't ei van Sint-Joeas.
Aafbraeking
  • ei
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • eier ligke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ei eier
IPA /ɛ́i̯/ /ɛ́jer/
dim. sjrif eike eiken eikes
IPA /ɛ̀i̯kʲe/ /ɛ̀i̯kʲen/ /ɛ̀i̯kʲes/ /ɛ̀i̯kʲez/
dat. sjrif ei eier
IPA /ɛ́i̯/ /ɛ́jer/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[4]

Tössewirpsel[bewirk]

Lemma[bewirk]

ei! /ɛ̀i̯/

  1. wuuert gebroek veur aandach te trèkke, döks gevolg door 'n oetmoeling
    Ei, sjuuf 'ns 'n bats, det anger luuj ouch kónne zitte!
Aafbraeking
  • ei
Verwantje wäörd

In anger spraoke[bewirk]

Houftèlwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

ei /ɛ́i̯/

  1. (neet-lemma) ónziejige vorm van ein
Aafbraeking
  • ei
Verwantje wäörd