ei

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'n ei [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ei ó /ɛ́i̯/

  1. (bieëster) de keenfaas van veugel, vèssen en anger bieëster, bestäöndje oet 'n, meis hel, sjaal en 't imprio
  2. (aeteswaar) 'n [1], klaorgemaak veur te kónnen aete
  3. de vrouwelike keencel die samesmultj mitte mannelike zaodcel veure veurplantjing
  4. (euverdrechtelik) emes dae hieël dóm is
Aafbraeking
  • ei
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • eier ligke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ei eier
IPA /ɛ́i̯/ /ɛ́jer/
dim. sjrif eike eiken eikes
IPA /ɛ̀i̯kʲe/ /ɛ̀i̯kʲen/ /ɛ̀i̯kʲes/ /ɛ̀i̯kʲez/
dat. sjrif ei eier
IPA /ɛ́i̯/ /ɛ́jer/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Tössewirpsel[bewirk]

Lemma[bewirk]

ei! /ɛ̀i̯/

  1. wuuert gebroek veur aandach te trèkke, döks gevolg door 'n oetmoeling
    Ei, sjuuf 'ns 'n bats, det anger luuj ouch kónne zitte!
Aafbraeking
  • ei
Synoniem

In anger spraoke[bewirk]

Houftèlwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

ei /ɛ́i̯/

  1. (neet-lemma) ónziejige vorm van ein
Aafbraeking
  • ei
Verwantje wäörd