huuere

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

huuere /hʉ̜̀ɛ̯̈re/

  1. (óneuvergenkelik) klank waornumme mitte oeare
    Emes dae neet kan huueren is douf.
  2. (euvergenkelik) 'n specefieke klank waornumme
    Ich mein det ich dao 'n moes huuerde.
  3. (euvergenkelik) get te weite kómme
    Waat huuer ich noe? Höbs toe 'n dochter gekrege?
  4. (reflexief) fetsuundelik of gepas zeen
    Det huuert zich neet des toe die aaj luujkes lieëts staon.
    Anger luuj helpe; det is zowie 't zich huuert.
  5. (euvergenkelik) (ajerwèts) nuuedig zeen
Aafbraeking
  • huue-re
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Dae neet huuere wiltj, mót veule: Es se neet loesters, kónne pienlike gevolge zeen.
  • Dao huuer ich dich! = Doe zaes prónt waat ich wól huuere.
  • Dao vergeit tich huueren en zeen: Dao is hèls väöl herrie.
  • get door get op huuere: 'nen helle klank door e grótter gebied of geboew kónnen huuere
    Wie die dem det gebraoke bein zatte sónger verdouving, huuerdjes se dem door 't gans krankenhoes op.
  • Ich huuer 't/dich/uch neet èns: Waas toe belaofs haet gaar gèn waerd veur mich.
  • 't Huuert zich get aan (naodrök op aan): Wens se-n 't huuers maak 't (neet terech) depen indrök.
    Veur emes dae neet in deens gewaes is, huuert 't zich hieël get aan des te zaes veteraan te zeen.
  • Van huuere zègken is half gelaoge: Aafgaon op waat anger luuj zègke (en det neet zelf óngerzeuke) liek op lege.

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif huuer huuers huuert
huuertj
huuere huueren huuert
huuertj
huuere huueren huuerendj
IPA /hʉ̜̀ɛ̯̈r/ /hʉ̜̀ɛ̯̈r̥s/ /hʉ̜̀ɛ̯̈rz/ /hʉ̜̀ɛ̯̈r̥t/
/hʉ̜̀ɛ̯̈r̥c/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rd/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rɟ/
/hʉ̜̀ɛ̯̈re/ /hʉ̜̀ɛ̯̈ren/ /hʉ̜̀ɛ̯̈r̥t/
/hʉ̜̀ɛ̯̈r̥c/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rd/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rɟ/
/hʉ̜̀ɛ̯̈re/ /hʉ̜̀ɛ̯̈ren/ /hʉ̜̀ɛ̯̈reɲɟ/
vergangen tied sjrif huuerdje
huuerde
huuerdjen
huuerden
huuerdjes
huuerdes
huuerdje
huuerde
huuerdjen
huuerden
huuerdje
huuerde
huuerdjen
huuerden
huuerdje
huuerde
huuerdjen
huuerden
huuerdje
huuerde
huuerdjen
huuerden
gehuuerd
gehuuerdj
IPA /hʉ̜̀ɛ̯̈rɟe/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rde/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rɟen/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rden/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rɟes/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rdes/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rɟez/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rdez/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rɟe/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rde/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rɟen/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rden/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rɟe/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rde/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rɟen/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rden/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rɟe/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rde/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rɟen/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rden/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rɟe/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rde/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rɟen/
/hʉ̜̀ɛ̯̈rden/
/ɣə'hʉ̜̀ɛ̯̈rd/
/ɣə'hʉ̜̀ɛ̯̈rɟ/
gebi-jjendje wies sjrif huuer! huuere-v'r huuertj!
IPA /hʉ̜̀ɛ̯̈r/ /hʉ̜̀ɛ̯̈rever/ /hʉ̜̀ɛ̯̈r̥c/ /hʉ̜̀ɛ̯̈rɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif huuere huueren gehuuer ó huuere huueren huuerentaere huuerentaeren gehuuere gehuueren
IPA /hʉ̜̀ɛ̯̈re/ /hʉ̜̀ɛ̯̈ren/ /ɣə'hʉ̜̀ɛ̯̈r/ /hʉ̜̀ɛ̯̈re/ /hʉ̜̀ɛ̯̈ren/ /hʉ̜̀ɛ̯̈ren̥'tɛ̀:re/ /hʉ̜̀ɛ̯̈ren̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'hʉ̜̀ɛ̯̈re/ /ɣə'hʉ̜̀ɛ̯̈ren/
Raod

Dao sjienen ieërehaer anger vörm veure vergangen tied gewaes te zeen, wie hoort - hoorte(n), dinkelik mit stoeattoean. Allewiel huuert me dees gaar nimmieë. Of ouch 'nen epaarte vorm veur 't voltoeadj deilwaord bestangen haet, is neet dudelik.

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

huuere ó /hʉ̜̀ɛ̯̈re/

  1. (gerundium) gerundium II van huuere
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • huue-re

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif huuere huueren
IPA /hʉ̜̀ɛ̯̈re/ /hʉ̜̀ɛ̯̈ren/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif huuere huueren
IPA /hʉ̜̀ɛ̯̈re/ /hʉ̜̀ɛ̯̈ren/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

huuere /hʉ̜̀ɛ̯̈re/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van huuere
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van huuere
Aafbraeking
  • huue-re