knage

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

knage /kn̥á:ɣə/

  1. (óneuvergenkelik) klein stökskes örges vanaaf biete
Aafbraeking
  • kna-ge
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • aan emes knage: emes in zien gedachte blieven hange
    Det knaag aan mich det ich neet weit wo ich die sleutele gelaoten höb.
  • örges aan knage: get mitte tenj aanvraete

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif knaag knaags knaag knage knagen knaag knage knagen knagendj
IPA /kn̥à:x/ /kn̥à:ɣ/ /kn̥à:xs/ /kn̥à:ɣz/ /kn̥à:x/ /kn̥à:ɣ/ /kn̥á:ɣə/ /kn̥á:ɣən/ /kn̥à:x/ /kn̥à:ɣ/ /kn̥á:ɣə/ /kn̥á:ɣən/ /kn̥á:ɣəɲɟ/
vergangen tied sjrif knaagdje knaagdjen knaagdjes knaagdje knaagdjen knaagdje knaagdjen knaagdje knaagdjen knaagdje knaagdjen geknaag
IPA /kn̥à:ɣɟə/ /kn̥à:ɣɟən/ /kn̥à:ɣɟəs/ /kn̥à:ɣɟəz/ /kn̥à:ɣɟə/ /kn̥à:ɣɟən/ /kn̥à:ɣɟə/ /kn̥à:ɣɟən/ /kn̥à:ɣɟə/ /kn̥à:ɣɟən/ /kn̥à:ɣɟə/ /kn̥à:ɣɟən/ /ɣə'kn̥à:x/ /ɣə'kn̥à:ɣ/
gebi-jjendje wies sjrif knaag! knage-v'r knaagtj!
knaag!
IPA /kn̥à:x/ /kn̥à:ɣ/ /kn̥á:ɣəvər/ /kn̥à:xc/
/kn̥à:x/
/kn̥à:ɣɟ/
/kn̥à:ɣ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif knage knagen geknaag ó knage knagen knagentaere knagentaeren geknage geknagen
IPA /kn̥á:ɣə/ /kn̥á:ɣən/ /ɣə'kn̥à:x/ /ɣə'kn̥à:ɣ/ /kn̥á:ɣə/ /kn̥á:ɣən/ /kn̥á:ɣən̥'tɛ̀:re/ /kn̥á:ɣən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'kn̥á:ɣə/ /ɣə'kn̥á:ɣən/

In anger spraoke[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

knage ó /kn̥á:ɣə/

  1. (gerundium) gerundium II van knage
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • kna-ge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif knage knagen
IPA /kn̥á:ɣə/ /kn̥á:ɣən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif knage knagen
IPA /kn̥á:ɣə/ /kn̥á:ɣən/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

knage /kn̥á:ɣə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van knage
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van knage
Aafbraeking
  • kna-ge