opbraeke

Algemein Gesjreve Limburgs

Wirkwaord

opbraeke (Nederlands: opbreken)

• Mofers: opbrae~ke

Verveuging

brik op, brook op, opgebraoke

Mofers

Wirkwaord

Lemma

	houfzats	naevesjikkendj	óngersjikkendj	deilwaord
sjrif	ich braek op	mer ich braek op	det ich opbraek	ich höb opgebraoke
IPA	/ɪʝ brɛ́:gʲ 'ɒp/	/mær‿ɪ̽ʝ brɛ́:gʲ 'ɒp/	/dæd‿ɪ̽ʝ ɒbrɛ́:kʲ/	/ɪç‿œ̽b ɒpɣ̊əbrɒ́:kə/

opbraeke /ɒbrɛ́:kʲe/

1. (euvergenkelik) get det toe is mit geweldj aopmake

   Braek mich die deur van det kestjen 'ns aop det ich kan zeen waat dao-in zitj.

2. (euvergenkelik) (óneuvergenkelik) de gróndj aop grave veur wirkzaamheje

   Wen die opgebraoken höbbe, zólle die waal aangaons de nuje waeg ligken inne Zandj.

3. (euvergenkelik) d'n akkergróndj bewirke mitte ploog
4. (ergatief) ónverhöds aop gaon
5. (euvergenkelik) emes hónjsmeug make, emes op make

   Die nachsjiechte höbbe mich toch wörkelik opgebraoke.

6. (óneuvergenkelik) (reflexief) zich oprieten euver get

Aafbraeking

• op-brae-ke

Net get anges gesjreve

• aopbraeke

Verwantje wäörd

• oetereinvalle, opriete

Samestèlling

• op- + braeke

Verveuging

(det ...)		ich		doe		det		veer		geer		zie		deilwaord
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
hujigen tied	sjrif	opbraek		opbriks ↓opbrèks		opbrik ↓opbrèk		opbraeke	opbraeken	opbrek ↓opbrik ↓opbrèk		opbraeke	opbraeken	opbraekendj
	IPA	/ɒbrɛ́:kʲ/	/ɒbrɛ́:gʲ/	/ɒbrɪks/ /ɒbre̞ks/	/ɒbrɪgz/ /ɒbre̞gz/	/ɒbrɪkʲ/ /ɒbre̞kʲ/	/ɒbrɪgʲ/ /ɒbre̞gʲ/	/ɒbrɛ́:kʲe/	/ɒbrɛ́:kʲen/	/ɒbrækʲ/ /ɒbrɪkʲ/ /ɒbre̞kʲ/	/ɒbrægʲ/ /ɒbrɪgʲ/ /ɒbre̞gʲ/	/ɒbrɛ́:kʲe/	/ɒbrɛ́:kʲen/	/ɒbrɛ́:kʲeɲɟ/
vergangen tied	sjrif	opbraak opbrook		opbraaks opbrooks		opbraak opbrook		opbroke	opbroken	opbrook		opbroke	opbroken	opgebraoke	opgebraoken
	IPA	/ɒbrá:k/ /ɒbrò:k/	/ɒbrá:g/ /ɒbrò:g/	/ɒbrá:ks/ /ɒbrò:ks/	/ɒbrá:gz/ /ɒbrò:gz/	/ɒbrá:k/ /ɒbrò:k/	/ɒbrá:g/ /ɒbrò:g/	/ɒbrò:kə/	/ɒbrò:kən/	/ɒbrò:k/	/ɒbrò:g/	/ɒbrò:kə/	/ɒbrò:kən/	/ɒpɣ̊əbrɒ́:kə/	/ɒpɣ̊əbrɒ́:kən/
vergangen tied (kónjunktief)	sjrif	opbrook		opbrooks		opbrook		opbroke	opbroken	opbrook		opbroke	opbroken	opgebraoke	opgebraoken
	IPA	/ɒbrò:k/	/ɒbrò:g/	/ɒbrò:ks/	/ɒbrò:gz/	/ɒbrò:k/	/ɒbrò:g/	/ɒbrò:kə/	/ɒbrò:kən/	/ɒbrò:k/	/ɒbrò:g/	/ɒbrò:kə/	/ɒbrò:kən/	/ɒpɣ̊əbrɒ́:kə/	/ɒpɣ̊əbrɒ́:kən/
gebi-jjendje wies	sjrif			braek op!				braeke-v'r op		braektj op! braek op!
	IPA			/brɛ́:gʲ ɒp/	/brɛ́:gʲ ɒb/			/brɛ́:kʲever ɒ/	/brɛ́:kʲever ɒb/	/brɛ́:gʲ ɒp/ /brɛ́:gʲɟ ɒp/	/brɛ́:gʲ ɒb/ /brɛ́:gʲɟ ɒb/
substantivering		infinitief		gerundium I		gerundium II		supinum				participium
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	sjrif	opbraeke	opbraeken	opgebraek ó		opbraeke	opbraeken	opbraekentaere		opbraekentaeren		opgebraeke		opgebraeken
	IPA	/ɒbrɛ́:kʲe/	/ɒbrɛ́:kʲen/	/ɒpɣ̊əbrɛ́:kʲ/	/ɒpɣ̊əbrɛ́:gʲ/	/ɒbrɛ́:kʲe/	/ɒbrɛ́:kʲen/	/ɒbrɛ́:kʲen̥'tɛ̀:re/		/ɒbrɛ́:kʲen̥'tɛ̀:ren/		/ɒpɣ̊əbrɛ́:kʲe/		/ɒpɣ̊əbrɛ́:kʲen/

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: opbraeke

Frans: forcer, fracturer Ingels: break open Nederlandjs: openbreken, opbreken, forceren

Pruus: aufbrechen Sjinees: 坼(zh:) Zweeds: bryta upp

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

opbraeke ó /ɒbrɛ́:kʲe/

1. (gerundium) gerundium II van opbraeke
   

Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking

• op-brae-ke

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	opbraeke	opbraeken	—
	IPA	/ɒbrɛ́:kʲe/	/ɒbrɛ́:kʲen/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	opbraeke	opbraeken	—
	IPA	/ɒbrɛ́:kʲe/	/ɒbrɛ́:kʲen/	—

Wirkwaord

Neet-lemma

opbraeke /ɒbrɛ́:kʲe/

1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van opbraeke (in naevezats)
2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van opbraeke (in naevezats)

Aafbraeking

• op-brae-ke

Variaasje

• (in houfzats) braeke op