toegaeve

Algemein Gesjreve Limburgs

Wirkwaord

toegaeve (Nederlands: toegeven, zwichten, erkennen)

• Mofers: toe\gae~ve

Sinneniem

• óngergaeve

Verveuging

gif toe, goof toe, toegegaeve

Mofers

Wirkwaord

Lemma

	houfzats	naevesjikkendj	óngersjikkendj	deilwaord
sjrif	ich gaef get toe	mer ich gaef get toe	det ich get toegaef	ich höb get toegegaeve
IPA	/ɪç ʝ̊ɛ́:f çæ 'tù:/	/mær‿ɪ̽ç ʝ̊ɛ́:f çæ 'tù:/	/dæd‿ɪ̽ʝ ʝæ tù:ʝɛ́:f/	/ɪç‿œ̽b ʝæ tù:ɣəʝɛ́:ve/

toegaeve /tù:ʝɛ́:ve/

1. (euvergenkelik) get es richtig of treffendj bestaetige, wie van 'n bewaering van emes anges of van 'n eigen hanjeling
2. (euvergenkelik) (~ aan) get toestaon of toelaote det m'n ieës neet wól, mit aafnieging zien toestumming gaeve veur get

Aafbraeking

• toe-gae-ve

Synoniem

• [1] biegaeve, ingaeve

Verwantje wäörd

• bekinne, bestaetige, biedrejje, erkinne, ingaeve, inwillige, mitgaeve

Samestèlling

• toe- + gaeve

Zagswies

• mótte toegaeve: óngerdoon veur get anges

Verveuging

(det ...)		ich		doe		det		veer		geer		zie		deilwaord
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
hujigen tied	sjrif	toegaef		toeguuefs		toeguuef		toegaeve	toegaeven	toegef toegaef		toegaeve	toegaeven	toegaevendj
	IPA	/tù:ʝɛ́:f/	/tù:ʝɛ́:v/	/tù:ɣʉ̜̀ɛ̯̈fs/	/tù:ɣʉ̜̀ɛ̯̈vz/	/tù:ɣʉ̜̀ɛ̯̈f/	/tù:ɣʉ̜̀ɛ̯̈v/	/tù:ʝɛ́:ve/	/tù:ʝɛ́:ven/	/tù:ʝæf/ /tù:ʝɛ̀:f/	/tù:ʝæv/ /tù:ʝɛ̀:v/	/tù:ʝɛ́:ve/	/tù:ʝɛ́:ven/	/tù:ʝɛ́:veɲɟ/
vergangen tied	sjrif	toegaaf toegoof		toegaafs toegoofs		toegaaf toegoof		toegove	toegoven	toegoof		toegove	toegoven	toegegaeve ↓toegegaove	toegegaeven ↓toegegaoven
	IPA	/tù:ɣá:f/ /tù:ɣò:f/	/tù:ɣá:v/ /tù:ɣò:v/	/tù:ɣá:fs/ /tù:ɣò:fs/	/tù:ɣá:vz/ /tù:ɣò:vz/	/tù:ɣá:f/ /tù:ɣò:f/	/tù:ɣá:v/ /tù:ɣò:v/	/tù:ɣó:və/	/tù:ɣó:vən/	/tù:ɣò:f/	/tù:ɣò:v/	/tù:ɣó:və/	/tù:ɣó:vən/	/tù:ɣəʝɛ́:ve/ /tù:ɣəɣɒ́:və/	/tù:ɣəʝɛ́:ven/ /tù:ɣəɣɒ́:vən/
hujigen tied (kónjunktief)	sjrif	toegaef		toegaefs		toegaef		toegaeve	toegaeven	toegaef		toegaeve	toegaeven	toegaevendj
	IPA	/tù:ʝɛ̀:f/	/tù:ʝɛ̀:v/	/tù:ʝɛ̀:fs/	/tù:ʝɛ̀:vz/	/tù:ʝɛ̀:f/	/tù:ʝɛ̀:v/	/tù:ʝɛ́:ve/	/tù:ʝɛ́:ven/	/tù:ʝɛ̀:f/	/tù:ʝɛ̀:v/	/tù:ʝɛ́:ve/	/tù:ʝɛ́:ven/	/tù:ʝɛ́:veɲɟ/
vergangen tied (kónjunktief)	sjrif	toegoof		toegoofs		toegoof		toegove	toegoven	toegoof		toegove	toegoven	toegegaeve ↓toegegaove	toegegaeven ↓toegegaoven
	IPA	/tù:ɣò:f/	/tù:ɣò:v/	/tù:ɣò:fs/	/tù:ɣò:vz/	/tù:ɣò:f/	/tù:ɣò:v/	/tù:ɣó:və/	/tù:ɣó:vən/	/tù:ɣò:f/	/tù:ɣò:v/	/tù:ɣó:və/	/tù:ɣó:vən/	/tù:ɣəʝɛ́:ve/ /tù:ɣəɣɒ́:və/	/tù:ɣəʝɛ́:ven/ /tù:ɣəɣɒ́:vən/
gebi-jjendje wies	sjrif			gaef toe! gae mich toe!				gaeve-v'r toe		gaeftj toe! ↓gaef toe!
	IPA			/ʝɛ́:f tù:/ /ʝɛ́:mɪç tù:/				/ʝɛ́:vever tù:/		/ʝɛ̀:fc tù:/ /ʝɛ̀:f tù:/
substantivering		infinitief		gerundium I		gerundium II		supinum				participium
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	sjrif	toegaeve	toegaeven	toegegaef ó		toegaeve	toegaeven	toegaeventaere		toegaeventaeren		toegegaeve		toegegaeven
	IPA	/tù:ʝɛ́:ve/	/tù:ʝɛ́:ven/	/tù:ɣəʝɛ́:f/	/tù:ɣəʝɛ́:v/	/tù:ʝɛ́:ve/	/tù:ʝɛ́:ven/	/tù:ʝɛ́:ven̥'tɛ̀:re/		/tù:ʝɛ́:ven̥'tɛ̀:ren/		/tù:ɣəʝɛ́:ve/		/tù:ɣəʝɛ́:ven/

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: toegaeve

Albanees: pohoj(sq:) Frans: avouer(fr:), admettre, concéder Ingels: admit(en:), acknowledge(en:), concede Nederlandjs: toegeven Pruus: zugeben

Sjinees: 納(zh:) Spaans: admitir, conceder(es:) Viëtnamees: thừa nhận(vi:) Zweeds: tillstå, medge, erkänna

[2]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: toegaeve

Frans: concéder Ingels: comply(en:) Nederlandjs: ingeven, toegeven

Sjinees: 娓(zh:) Spaans: atender(es:), conceder(es:) Viëtnamees: nhượng bộ(vi:)

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

toegaeve ó /tù:ʝɛ́:ve/

1. (gerundium) gerundium II van toegaeve
   

Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking

• toe-gae-ve

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	toegaeve	toegaeven	—
	IPA	/tù:ʝɛ́:ve/	/tù:ʝɛ́:ven/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	toegaeve	toegaeven	—
	IPA	/tù:ʝɛ́:ve/	/tù:ʝɛ́:ven/	—

Wirkwaord

Neet-lemma

toegaeve /tù:ʝɛ́:ve/

1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van toegaeve (in naevezats)
2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van toegaeve (in naevezats)

Aafbraeking

• toe-gae-ve

Variaasje

• (in houfzats) gaeve toe