wegsmiete

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich smiet get weg mer ich smiet get weg det ich get wegsmiet ich höb get weggesmete
IPA /ɪç sm̥í:t çæt 'wæç/ /mær‿ɪ̽ç sm̥í:t çæt 'wæç/ /dæd‿ɪ̽ʝ ʝæt wæçsm̥í:t/ /ɪç‿œ̽b ʝæt wæɣ̊əsm̥é:te/

wegsmiete /wæçsm̥í:te/

  1. (euvergenkelik) get mitte handj in bewaeging bringe det 't zich flot en vrie dore lóch verplaats in 'n richting eweg vanne rifferensieplaats
    Smiet mich dae bal neet eweg euvere hègk.
  2. (euvergenkelik) get oet zienen eigendóm ewegdoon (meis doordet 't zien waerd verlaoren haet), get bie d'n aafval doon
    Die plestiekke versjetjes zeen veur weg te smiete; die geis se toch neet aafwasse?
    Al det in dae kóntaender zitj kan eweggesmete waere.
  3. (euvergenkelik) get in 'n richting smiete die van zich aaf is
  4. (euvergenkelik) get van waerd door eigen hanjele verlere
    Det duit mich leid te zeen wie die jóng men häör laeve zoea wegsmiete.
    Sómmige luuj smieten al häör geldj eweg anen drank.
  5. (euvergenkelik) (ajerwèts) örges nieks mieë mit doon
Raod

Bieje sjeibaar vörm wuuert "weg" dökker vervange door "eweg".

Aafbraeking
  • weg-smie-te
Variaasje
Synoniem
Aafleijinge
Samestèlling

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif wegsmiet wegsmiets wegsmietj wegsmiete wegsmieten wegsmietj wegsmiete wegsmieten wegsmietendj
IPA /wæçsmí:t/ /wæçsmí:d/ /wæçsmits/ /wæçsmidz/ /wæçsmic/ /wæçsmiɟ/ /wæçsmí:te/ /wæçsmí:ten/ /wæçsmic/ /wæçsmiɟ/ /wæçsmí:te/ /wæçsmí:ten/ /wæçsmí:teɲɟ/
vergangen tied sjrif wegsmeet
wegsmeit
wegsmeets
wegsmeits
wegsmeet
wegsmeit
wegsmete wegsmeten wegsmeetj wegsmete wegsmeten weggesmete weggesmeten
IPA /wæçsmé:t/
/wæçsmɛ́i̯t/
/wæçsmé:d/
/wæçsmɛ́i̯d/
/wæçsmé:ts/
/wæçsmɛ́i̯ts/
/wæçsmé:dz/
/wæçsmɛ́i̯dz/
/wæçsmé:t/
/wæçsmɛ́i̯t/
/wæçsmé:d/
/wæçsmɛ́i̯d/
/wæçsmé:te/ /wæçsmé:ten/ /wæçsmé:c/ /wæçsmé:ɟ/ /wæçsmé:te/ /wæçsmé:ten/ /wæɣ̊əsmé:te/ /wæɣ̊əsmé:ten/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif wegsmeet wegsmeets wegsmeet wegsmete wegsmeten wegsmeetj wegsmete wegsmeten weggesmete weggesmeten
IPA /wæçsmé:t/ /wæçsmé:d/ /wæçsmé:ts/ /wæçsmé:dz/ /wæçsmé:t/ /wæçsmé:d/ /wæçsmé:te/ /wæçsmé:ten/ /wæçsmé:c/ /wæçsmé:ɟ/ /wæçsmé:te/ /wæçsmé:ten/ /wæɣ̊əsmé:te/ /wæɣ̊əsmé:ten/
gebi-jjendje wies sjrif smiet weg! smiete-v'r weg smietj weg!
IPA /sm̥í:d wæç/ /sm̥í:d wæʝ/ /sm̥í:tever wæç/ /sm̥í:tever wæʝ/ /sm̥í:ɟ wæç/ /sm̥í:ɟ wæʝ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif wegsmiete wegsmieten wegsmiet ó wegsmiete wegsmieten wegsmietentaere wegsmietentaeren weggesmiete weggesmieten
IPA /wæçsmí:te/ /wæçsmí:ten/ /wæɣ̊əsmí:t/ /wæɣ̊əsmí:d/ /wæçsmí:te/ /wæçsmí:ten/ /wæçsmí:ten̥'tɛ̀:re/ /wæçsmí:ten̥'tɛ̀:ren/ /wæɣ̊əsmí:te/ /wæɣ̊əsmí:ten/

In anger spraoke[bewirk]

[2]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

wegsmiete ó /wæçsm̥í:te/

  1. (gerundium) gerundium II van wegsmiete
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

wegbraeking
  • weg-smie-te

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wegsmiete wegsmieten
IPA /wæçsm̥í:te/ /wæçsm̥í:ten/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif wegsmiete wegsmieten
IPA /wæçsm̥í:te/ /wæçsm̥í:ten/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

wegsmiete /wæçsm̥í:te/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van wegsmiete
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van wegsmiete
wegbraeking
  • weg-smie-te