zuge

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

zuge /zʉ̜̀:ɣə/

  1. (synoniem) anger waord veur zoeke
  2. (óneuvergenkelik) (graof spraokgebroek) (euverdrechtelik) (oet 't Ingels) slech of ónaangenaam zeen
    Det zuug det die mich neet oetgenuuedj höbbe veur det fieës.
Raod

Dit is 'ne nujere vorm dae ummer mieë gebroek wuuert.

Aafbraeking
  • zu-ge
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif zuug zuugs zuug zuge zugen zuug zuge zugen zugendj
IPA /zʉ̜̀:x/ /zʉ̜̀:ɣ/ /zʉ̜̀:xs/ /zʉ̜̀:ɣz/ /zʉ̜̀:x/ /zʉ̜̀:ɣ/ /zʉ̜̀:ɣə/ /zʉ̜̀:ɣən/ /zʉ̜̀:x/ /zʉ̜̀:ɣ/ /zʉ̜̀:ɣə/ /zʉ̜̀:ɣən/ /zʉ̜̀:ɣəɲɟ/
vergangen tied sjrif zoog zoogs zoog zoge zogen zoog zoge zogen gezaoge gezaogen
IPA /zó:x/ /zó:ɣ/ /zó:xs/ /zó:ɣz/ /zó:x/ /zó:ɣ/ /zó:ɣə/ /zó:ɣən/ /zó:x/ /zó:ɣ/ /zó:ɣə/ /zó:ɣən/ /ɣə'zɒ́:ɣə/ /ɣə'zɒ́:ɣən/
gebi-jjendje wies sjrif zuug! zuge-v'r zuugtj!
zuug!
IPA /zʉ̜̀:x/ /zʉ̜̀:ɣ/ /zʉ̜̀:ɣəver/ /zʉ̜̀:x(c)/ /zʉ̜̀:ɣ(ɟ)/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif zuge zugen gezuug ó zuge zugen zugentaere zugentaeren gezuge gezugen
IPA /zʉ̜̀:ɣə/ /zʉ̜̀:ɣən/ /ɣə'zʉ̜̀:x/ /ɣə'zʉ̜̀:ɣ/ /zʉ̜̀:ɣə/ /zʉ̜̀:ɣən/ /zʉ̜̀:ɣən̥'tɛ̀:re/ /zʉ̜̀:ɣən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'zʉ̜̀:ɣə/ /ɣə'zʉ̜̀:ɣən/

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

zuge ó /zʉ̜̀:ɣə/

  1. (gerundium) gerundium II van zuge
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • zu-ge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif zuge zugen
IPA /zʉ̜̀:ɣə/ /zʉ̜̀:ɣən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif zuge zugen
IPA /zʉ̜̀:ɣə/ /zʉ̜̀:ɣən/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

zuge /zʉ̜̀:ɣə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van zuge
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van zuge
Aafbraeking
  • zu-ge