aafblieve

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Algemein Gesjreve Limburgs[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

aafblieve (Nederlands: afblijven)

Verveuging

blif aaf, bleef aaf, aafgebleve


Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich blief aaf mer ich blief aaf det ich aafblief ich bön aafgebleve
IPA /ɪʝ blí:v 'á:f/ /mær‿ɪ̽ʝ blí:v 'á:f/ /dæd‿ɪ̽ʝ á:vblí:f/ /ɪʝ bœ̀n á:fɣ̊əblé:ve/

aafblieve /á:vblí:ve/

  1. (ergatief) (~ van) örges neet aan kómme, get neet aanrake
    Det dae vètkees van die kinjer aafblief!
Aafbraeking
  • aaf-blie-ve
Samestèlling

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aafblief aafbliefs aafblief aafblieve aafblieven aafblief aafblieve aafblieven aafblievendj
IPA /á:vblí:f/ /á:vblí:v/ /á:vblifs/ /á:vblivz/ /á:vblif/ /á:vbliv/ /á:vblí:ve/ /á:vblí:ven/ /á:vblif/ /á:vbliv/ /á:vblí:ve/ /á:vblí:ven/ /á:vblí:veɲɟ/
vergangen tied sjrif aafbleef
aafbleif
aafbleefs
aafbleifs
aafbleef
aafbleif
aafbleve aafbleven aafbleef aafbleve aafbleven aafgebleve aafgebleven
IPA /á:vblé:f/
/á:vblɛ́i̯f/
/á:vblé:v/
/á:vblɛ́i̯v/
/á:vblé:fs/
/á:vblɛ́i̯fs/
/á:vblé:vz/
/á:vblɛ́i̯vz/
/á:vblé:f/
/á:vblɛ́i̯f/
/á:vblé:v/
/á:vblɛ́i̯v/
/á:vblé:ve/ /á:vblé:ven/ /á:vblé:f/ /á:vblé:v/ /á:vblé:ve/ /á:vblé:ven/ /á:fɣ̊əblé:ve/ /á:fɣ̊əblé:ven/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif aafbleef aafbleefs aafbleef aafbleve aafbleven aafbleef aafbleve aafbleven aafgebleve aafgebleven
IPA /á:vblé:f/ /á:vblé:v/ /á:vblé:fs/ /á:vblé:vz/ /á:vblé:f/ /á:vblé:v/ /á:vblé:ve/ /á:vblé:ven/ /á:vblé:f/ /á:vblé:v/ /á:vblé:ve/ /á:vblé:ven/ /á:fɣ̊əblé:ve/ /á:fɣ̊əblé:ven/
gebi-jjendje wies sjrif blief aaf! blieve-v'r aaf blieftj aaf!
blief aaf!
IPA /blí:v á:v/ /blí:v á:f/ /blí:vever á:v/ /blí:vever á:f/ /blí:vɟ á:v/
/blí:v á:v/
/blí:vɟ á:f/
/blí:v á:f/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aafblieve aafblieven aafgebliefs ó aafblieve aafblieven aafblieventaere aafblieventaeren aafgeblieve aafgeblieven
IPA /á:vblí:ve/ /á:vblí:ven/ /á:fɣ̊əblì:fs/ /á:fɣ̊əblì:vz/ /á:vblí:ve/ /á:vblí:ven/ /á:vblí:ven̥'tɛ̀:re/ /á:vblí:ven̥'tɛ̀:ren/ /á:fɣ̊əblí:ve/ /á:fɣ̊əblí:ven/

In anger spraoke[bewirk]

bewirk


Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aafblieve ó /á:vblí:ve/

  1. (gerundium) gerundium II van aafblieve
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • aaf-blie-ve

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aafblieve aafblieven
IPA /á:vblí:ve/ /á:vblí:ven/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aafblieve aafblieven
IPA /á:vblí:ve/ /á:vblí:ven/


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aafblieve /á:vblí:ve/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aafblieve
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aafblieve
Aafbraeking
  • aaf-blie-ve


Kirchröadsj[bewirk]

Wirkwoad[bewirk]

Oesspjroach[bewirk]

  • IPA: /ˈaːf.bliː.və/

Lemma[bewirk]

aafblieve

  1. (ergatief) urjes nit aa kómme, jet nit aarake.
Zagswies
  • blief mit de Knäök va … aaf raak … nit aa
Samestèlling
In anger dialekte

Infléktie[bewirk]

iech doe heë/zie/'t vier uur zie deilwoad
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
präsens I blief aaf bliefs aaf blieft aaf blieve aaf blieven aaf blieft aaf blieve aaf blieven aaf aafblievend
aafblievens
präsens II blien aaf bliets aaf bliet aaf blient aaf bliet aaf blient aaf aafblievend
aafblievens
präteritum I blievet aaf blievets aaf blievet aaf blievete aaf blieveten aaf blievet aaf blievete aaf blieveten aaf aafjeblève
präteritum II bleef aaf bleefs aaf bleef aaf bleve aaf bleven aaf bleef aaf bleve aaf bleven aaf aafjeblève
präteritum III bloof aaf bloofs aaf bloof aaf blove aaf bloven aaf bloof aaf blove aaf bloven aaf aafjeblòve
kónjunktief bleuf aaf bleufs aaf bleuf aaf bleuve aaf bleuven aaf bleuf aaf bleuve aaf bleuven aaf
imperatief blief aaf blieve-v'r aaf blieft aaf
substantivering infinitief jeróndief I jeróndief II supien partitsiep
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
aafblie aafblieven aafjebliefs aafblieve aafblieven aafblieventäre aafblieventären aafjeblieve aafjeblieven

In anger spröach[bewirk]

bewirk


Zelfsjtendieg naamwoad[bewirk]

Oesspjroach[bewirk]

  • IPA: /ˈaːf.ˈaːf.bliː.və/

Lemma[bewirk]

aafblieve ó

  1. (jeróndief) jeróndief II va aafblieve.

Infléktie[bewirk]

stam inkelvaad stam mieëvaad diminutief inkelvaad diminutief mieëvaad
nominatief aafblieve
genitief aafblieves
locatief aafblieves
datief aafblieve
accusatief aafblieve